woensdag 25 oktober 2017

Ich will

Afgelopen zondag waren we weer met een volle auto vanuit onze woonplaats naar B.Loft in Hardinxveld-Giessendam geweest. Het ging over systemen waar je in vast kan komen te zitten, dusdanig dat je het doel uit het oog verloren bent. Slaaf van je eigen systemen, zou je kunnen zeggen. Hokjes waar jij en andere in moeten passen.
De avond opende met dit nummer van Rammstein:


Je kunt van alles van dit nummer vinden. Mijn man is er helemaal fan van.
Mensen zijn op zoek naar verbinding, maar de verbinding die hier wordt gelegd is surrogaat.
Daar wil ik het NIET over hebben...

Wat me bijbleef was de tekst (even in het Nederlands):

Ik wil

Ik wil dat jullie mij vertrouwen
Ik wil dat jullie mij geloven
Ik wil jullie blikken voelen
Iedere hartslag controleren

Ik wil jullie stemmen horen
Ik wil de rust verstoren
Ik wil dat jullie mij goed zien
Ik wil dat jullie mij begrijpen

Ik wil jullie fantasieën
Ik wil jullie energie
Ik wil jullie handen zien
Ik wil dat jullie het met mij eens zijn

Zien jullie me
Begrijpen jullie me
Voelen jullie me
Horen jullie me
Kunnen jullie me horen
We horen je
Kunnen jullie me zien
Wij zien je
Kunnen jullie me voelen
Wij voelen je
Ik begrijp jullie niet

Ik wil

Wij willen dat jullie ons vertrouwen
Wij willen dat jullie alles wat wij zeggen geloven
Wij willen jullie handen zien
Wij willen ondergaan in applaus - ja

Kunnen jullie me horen
Wij horen je
Kunnen jullie me zien
Wij zien je
Kunnen jullie me voelen
Wij voelen je
Ik begrijp jullie niet

Kunnen jullie ons horen
Wij horen jullie
Kunnen jullie ons zien
Wij zien jullie
Kunnen jullie ons voelen
Wij voelen jullie
Wij begrijpen jullie niet

Ik wil

Het was alsof ik mezelf hoorde 'praten'. Dit zijn precies de zinnen die ik in berichten naar mensen stuur, als ik niet zichtbaar zie dat mijn post gezien wordt. Er zijn een hoop mensen die mijn posts zien. Maar ik zie dat niet. Want ze reageren niet. Weten niet hoe te reageren, etc. Hele onduidelijke systemen voor mij. 
Dus naar 10 mensen stuur ik dan: 'zie je me?, hoor je me?, begrijp je me?'. 
En dat kan voor mensen benauwend voelen... 
Het aantal mensen dat zo'n bericht krijgt, zijn er nu maximaal 10. Want al tientallen zijn er afgevallen. Omdat ze duidelijk een grens gesteld hebben. 
- Ik ben geblokkeerd, 
- Of kreeg een bericht terug 'ik laat me niet dwingen', 
- Of zo'n vraag wordt als een autistische behoefte gezien, waarin niet voorzien wordt en dus ook vooral niet gereageerd op zulke vragen.
- Of er is een duidelijke afspraak dat als het gezien is er ook een like komt. Geen like betekend niet gezien. 
Dus die mensen zijn allemaal al van mijn berichtenlijstje vervallen. 
Er zijn er nu krap 10 over (van de 350 vrienden die ik heb op fb). 
Mensen waarbij ik me veilig genoeg voel om nog wel bovenstaande vragen te stellen. Vragen die door zoveel mensen gevóeld worden alsof ik hén wil controleren, manipuleren, etc. 'Ik ben vrij en laat me niet opnieuw een slavenjuk opleggen', is dan de reactie. Ik in de rol van slavendrijver. Je moet en zal me zien. Je moet en zal me horen. 
Maar staat dat in het genoemde rijtje vragen? 
'Heb je mijn post gezien?' Of 'Heb je mijn post niet gezien?'. "Heb jij mijn blog gezien'?
Staat hier in 'het moet en zal'? Wil ik daarmee écht die ander controleren... ???? De tranen schieten in mijn ogen met het schrijven hiervan. Het wordt me zo vaak 'verweten' met bovenstaande (vetgedrukte) maatregelen tot gevolg. 
De werkelijkheid is niet dat ik ánderen wil controleren. Nee. Ik wil mezélf controleren. Controle hebben in zaken die voor mij héél onoverzichtelijk zijn en waarmee elke persoon nog anders om gaat ook (het sociale verkeer op fb is voor mij héél lastig te begrijpen... IRL ook. Maar online nog lastiger). Eigenlijk is zo'n vraag: 'help me te begrijpen hoe het zit. Help me te begrijpen waarom ik van die wel een reactie heb, maar van jou niet. Help me te begrijpen waarom überhaupt niemand reageert. Help me te begrijpen. Help me in controle te krijgen over de situatie'. 
Uit onvermogen hoe ik zulke dingen communiceer... maar ook uit teleurstellende ervaringen dat ik al zo vaak met mijn bek in het prikkeldraad ben gekomen met uitgebreidere zichtbaarheid... (dus om mezelf te beschermen tegen die stekende pijn van dat prikkeldraad...)... zijn het vragen als 'zie je mijn post', 'heb je mijn post nog niet gezien'? Gelukkig zitten er bij die 10 mensen die dat begrijpen. Die geven aan 'nee, ik zag het niet, want ik heb visite... Maar ik kijk straks'.... Nou is straks voor mij ook vaag. Dus als het (te) lang duurt verschijnen er wat vraagtekens. Maar gewoon even die uitleg. Hoe, wat, waar, wanneer en wie geven mij alweer rust. Geeft mij controle. Niet controle over jou. Maar over vreselijk complexe zaken voor MIJ. Ik vraag niet of mijn post gezien is om in applaus ten onder te gaan. 
Maar als ik een post plaats en het blijft ijzig stil en tegelijkertijd plaatst iemand anders iets en de likies stromen binnen... (ook van vrienden van mij), dan snap ik dat niet. Dan kan ik niets met een uitleg als 'het is zaterdagochtend, mensen voetballen, doen boodschappen, etc.'. Dan ben ik verward. Niet omdat ik dat applaus niet krijg. Maar omdat ik niet snap hoe het systeem werkt.... En hoe mensen werken.... Waarom liken ze liever posts van persoon x dan van mij. En hoe fb krom aan de ene persoon andere posts in de tijdlijn laat zien dan aan iemand anders. Zie je me? Het is bijna een wanhoopsschreeuw om duidelijkheid. Hoe kan het dat mijn post na een kwartier nog - voor mij zichtbaar - door niemand gezien is? 
Ik ben dankbaar voor het kleine handje vol mensen dat over is, die me - binnen hun vermogen - soms helpen met die controle. Met die grip. Grip. Niet op jou. Maar op een verwarrende situatie. 

Ik wil dat je me ziet. Zie je me?
Ik wil dat je me te woord staat. Neem je op? 

Te vaak wordt dit uitgelegd als onder druk gezet worden... gedwongen worden... En mensen laten zich niet graag onder druk zetten... Maar is dat echt mijn doel? Wil ik echt dwingen? Jou controleren? Nee. Ik vraag je om hulp in het overzicht creëren, in controle krijgen over iets wat voor mij zo ingewikkeld is... De ander willen controleren... De ander in mijn macht proberen te krijgen... Dat is respectloos naar een ander. Als ik de ander vraag me te helpen in controle te krijgen over iets wat voor mij ingewikkeld is, dan heb ik uitermate veel respect voor die ander. Blijkbaar acht ik die ander veilig genoeg om om die hulp te vragen... Helaas op een vaak zo onbeholpen manier... 
Blijkbaar ervaart een ander dat vaak anders... Zien ze mij als die Rammstein die buldert 'Ich will!!!'. 
En bulderen zij terug: 'Ich will nicht!!!'. Of ze bulderen helemaal niet terug, maar negeren mijn 'gedwang' gewoon... Beschadiging op beschadiging... Buts op buts hierin... 
Diep verdriet is wat zich van mij meester maakt hierover.... 

Afbeeldingsresultaat voor emoticons verdrietig 

3 opmerkingen:

  1. God ziet je zeker,en ik ook.Je mag gewoon vragen bij mij

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik moest denken aan dit gedicht, dat ik nog van vroeger ken, dat vond ik zo mooi:

    Ik geloof

    dat ik geen groter geschenk

    kan ontvangen

    dan door de ander

    te worden gezien

    te worden gehoord

    te worden begrepen

    en aangeraakt.



    Het grootste geschenk

    dat ik kan geven is

    de ander te zien

    te horen, te begrijpen, aan te raken

    wanneer dat gebeurt

    voel ik

    dat er contact is gelegd.



    Virginia Satir

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik begrijp je en hoop je te helpen om te reageren. Doe zeker mijn best er voor. Soms kijk ik meer dan 24 uur niet op Facebook en krijg ook dikwijls niet alle pagina's te zien. Verspringen steeds bij elke keer dat je opnieuw binnen komt van een andere pagina. Maar wil altijd reageren hoor Ingeborg. Geen enkel punt waarom ik dat niet zou willen, anders dan wanneer je in rood soms heel veel lelijke woorden gebruikt.

    BeantwoordenVerwijderen