zondag 1 oktober 2017

Proeven wat liefde is - ervaar het maar

Jongste heeft op school een les 'ervaar het maar'. Via de zintuigen leren ze letterlijk voelen, proeven, ervaren. Er wordt een ventilator aangezet om te voelen wat wind langs je lichaam is. Er wordt met een plumeau langs de wangen gestreken om zachte aanraking te voelen. 
Zo werkt dat bij mij ook. Ik moet het ervaren wil ik het voelen. 
Ik moet het voelen wil ik het ervaren. 
God de zich op andere manieren laat kennen dan het zintuiglijke. 
In dromen. 
In een aanraking. 
Van binnen. 
Van buiten. 

In deze zware week ben ik het contact met God kwijt. 
Hij niet met mij. 
Ik zie en ervaar Hem nu niet. 
Maar weet uit het verleden dat Hij zich kennen laat. 

En dat doet Hij op wegen die je zelf niet bedenkt. 
Soms gebruikt Hij daar mensen voor. 

Mijn man gaat door zijn eigen processen - los van mij. 
Hij zoekt zijn weg in eindeloos zorgen voor een ander - zorgen voor mij - zorgen voor jongste - zorgen voor zichzelf. 
En dat is geen gemakkelijke weg. 

Gisteren werd hem door oudste een spiegel voor gehouden. 

Daarover schreef hij: 
'Kun je té sociaal zijn? 

Ik help graag een ander. 

Meestal ongevraagd. 

Of ik breng een aantal mensen die ik vertrouw op de hoogte hoe de situatie hier is en hoe ik me daarbij voel. 

Ook uit een soort van sociale verplichting. 

Ongevraagd. 

Maar ik denk dat de ander het fijn vind het te weten. Dat die er ook echt op wacht. 

Alsof ik een ander tekort doe, als ik het niet vertel. 

Meestal ongevraagd. 

Ik help collega's die ergens niet uitkomen. 

Ik word de wandelende encyclopedie genoemd als het gaat om sociale wetgeving.

Meestal ongevraagd. 

Vanavond gewandeld met Th.

Lijkt het of een scooterrijder pech heeft en ik pak ongevraagd mijn mobiel om bij te schijnen. 

Blijkt hij met wietzakjes bezig te zijn. 

Vlakbij zit de kofffieshop. 

Zegt Th: 'pap, je bent té sociaaal'. 

Ik groet eenieder en knoop praatjes aan op straat. 

Meestal ongevraagd. 

Kun je té sociaal zijn?

Te veel met die ander bezig? 

Denken dat die ander op dat ongevraagde praatje of dat ongevraagde chatbericht zitten te wachten?

Die klant die geholpen wordt met het invullen van een formulier, zonder dat die om hulp vroeg? 

Ik maak het een ander graag naar de zin. 

Noem me dan maar té sociaal.'


Ik glimlachte toen ik dit hoorde. 

Ik herken hem hier uit duizenden in. 

Toen we elkaar in 1993 op de sollicitatieclub leerde kennen ging hij ook tot het uiterste voor anderen. Voor mij. Koffie halen. De planten aldaar verzorgen. De koffiemelkpoeder aanvullen. Zich beschikbaar stellen voor rollenspellen om sollicitatiegesprekken te oefenen. 

Zo had ik een fictieve brief geschreven aan personeelsfunctionaris de heer Aerdenhout en hij speelde met verve de rol van die man. 

Toen ik vorig jaar met mijn zus langs deze plaats kwam, was dat ook de reden dat we deze foto maakten: 


 


Mijn man is altijd - dienend - bezig met die ander. 

Zijn valkuilen? 

Dat hij verwacht dat die ander ook - dienend - met ons bezig is. Er - dienend - voor ons is. 

En dat er over zijn grenzen gegaan wordt. Waarop hij dan tegen me zegt: 'zolang het mijn keus blijft die ander te dienen/helpen, is het niet over mijn grens, want het is niet tegen mijn zin'. 

Nog een valkuil: dat hij met zijn willen dienen meer met die ander bezig is dan met mij. 

Ik kan me dan best rot voelen. 'Hallo, ik ben er ook nog!'. 


Voorbeeld: hij haalt geregeld het onkruid weg van het pleintje hier achter en de brandgangen. Niemand doet het en hij voelt zich er verantwoordelijk voor. Ondertussen laat hij het onkruid in éigen tuin groeien. Hij acht de openbare tuin en degenen die daaraan wonen hoger dan zijn eigen stukje grond. 


Hij trekt zich het onrecht van de eenzamen aan. Van zijn klanten in nood. Van zijn (gehandicapte) medemens. Hij wilde ook graag gaan werken bij gehandicapte mensen. Toen kende ik hem pas. Hij is van zijn stage weggestuurd, omdat hij té sociaal was. Hij ging het tuintje schoefelen, waar de bewoners dat zelf moesten doen. Daar worstelt hij nog steeds mee. 


Maarhij wil zo graag. Hij wil zo graag die ander dienen. Het is zijn aard. En dat is op zich geen kwade aard. 

Hij schreef er zelf vanochtend dit over (ik deel deze dingen met toestemming): 

'Gisteren stelde ik mezelf hardop de vraag hier of je té sociaal kunt zijn. Ik zie het ook als een ander dienen (zoals Jezus deed), zonder er zelf beter van te worden. Maar dan nog: ga je ongevraagd dienen? 

En dan lees ik net dit stukje: https://www.trouw.nl/opinie/sterven-in-eenzaamheid-is-een-gevolg-van-onze-levensstijl~a684b95a/. Schrijnende eenzaamheid. Dienende mensen zijn hard nodig.'


 



En dan kom ik terug op 'ervaar het maar'. 

Hij weet van mijn moeite van het voelen (fysiek) en mijn pijnen (fysiek én mentaal). 

Met grote liefde en vooral grote zorgvuldigheid laat hij me voelen. 

Plek voor plek. 

'Ik wil dat jij je kunt ontspannen, het fijn voor je voelt, je je kunt overgeven aan mij'. 

Waar kramp en pijn is, gaat hij nog voorzichtiger te werk. 

Ik mag het voelen. Ik mag hem voelen en ervaren. 

Ik ben te auti voor echte kussen. Met groot geduld wil hij het me leren. Niet omdat hij zelf zo graag wil ontvangen. Maar omdat hij mij de ervaring gunt. En zo geldt dat voor het hele lijf. Hij gunt me de ervaring. Al is het voelen nog zo moeilijk. 

Dat mijn rood zijn rood wordt is hier niet meer aan de orde. 

Ik ontspan bij hem en hij bij mij. 

Hij heeft me laten proeven wat liefde is. 

Ik mocht het ervaren. 

Oh jongens... wat een genot. 

Dit was als het binnenkomen van God! 

Zo werkt Hij! 

Ik herkende Jezus - in hem - die mij diende. 

Op deze manier aanbeden we Hem in Geest en Waarheid. 

Onze dienst op deze zondag. 


Oh, het deed me zo goed. 

Mannetje, I love you. 

Al kan het nog zo knallen. 

Al wip ik er soms bijna tussen uit, omdat ik niet meer leven wil. 

Vandaag mocht ik ervaren wat Leven was. 

En jij ook. 

Vonden we elkaar. 

En onszelf.



2 opmerkingen:

  1. Geven is...verwachten niet terug te ontvangen.. Maar leg heten zijn Hemelse Handen..Hij weet er Zijn weg mee

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat FANTASTISCH..... Geweldig hoe de vergelijking is en het ook werkelijkheid voor je mocht worden het te ervaren en voelen. Wat een liefde is Hij !!!!

    BeantwoordenVerwijderen