zondag 5 november 2017

Omarm het leven

 

Vanmorgen een bijzondere dienst in de kerk, 
het zette mijn bovenkamer aan het werk. 
Omarm ik mijn pijn? 
Mag het er zijn? 

Een rode kruiwagen is goed, omdat het een kruiwagen is. 
Een kip is een kip, ook dat is goed en dat is niet mis. 
Ik ben goed, omdat ik ik ben. 
Naar mijn aard gemaakt. 
Het is iets dat me raakt. 
Geen toevallig foutje van de natuur, 
maar geliefd en gewild, ieder moment, ieder uur. 

De ene oneindigheid is groter dan de andere wezen zal. 
Oneindig veel liefde is het bovenal. 
Wijs ik die af, of sta ik die toe? 
God wordt van Liefde geven nimmer moe. 
De afstand die ik neem, maakt zijn gevoel voor mij niet minder hoor! 
Hij gaat met het aanbieden ervan onverminderd door. 

Er is van alles wat me kan doden in het leven. 
Maar wat voor macht moet ik het geven? 
Ik heb zelf de keus dat toe te staan, 
of het te laten gaan. 
De verleiding aanwezig als een sigaret. 
Maar de macht om mij te doden heb ik opzij gezet. 

Ik wakker andere vuurtjes aan. 
En vraag me af: kunnen we in de kerk met elkaars kwetsbaarheden omgaan? 
Gelukkig is het daar vaak een welkom thuis, 
en kom ik graag met mijn broertjes en zusjes samen in Gods huis. 
Om lief te hebben en te genieten van geboden zorg dan. 
Want wat ontvangen is, weten we alles van. 
De mensen die Vincent vermaken. 
Het kan me elke zondag raken. 

Zo neem ik Gods aangeboden liefde aan. 
En mag ik gevoed naar huis toe gaan. 
Omarm het leven. 
Me aan liefde overgeven. 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten