donderdag 16 november 2017

Ondanks alles een rijk leven

Een jaar geleden nam ik jullie mee in mijn haan- en hondtrauma's : Haan- en hondtrauma's.

Toch heb ik - ondanks alles - nu een rijk leven. Ja, het gaat vaak mis. Ja ik ben vaak rood. Deze week nog. Teveel op mijn bordje. Tjakka. Letterlijk op de vlucht.

En toch.
Ik heb mijn bezoekwerk bij 'lieve Piet'. En ik krijg bezoek. Van een mooi rijtje oppashonden. Allemaal mannen. De ene komt vaker dan de andere.

Aslan

Tacoda

Dobey

Max

Max is mijn nieuwste aanwinst. Hij was er vandaag weer. Morgen komt Dobey weer. Wat een rijkdom. Wat een genot. Wat een liefde. Wat leren ze me leven in het moment. Ze moeten uit. Ze komen om een knuffel vrágen als ik wat afwezig ben. Vergezellen me als ik rustig zit te kleuren of onrustig zit te mokken. Ik hoef me geen zorgen over ze te maken of dingen te regelen. Want ik heb ze slechts te leen. En dat is genoeg. Letterlijk wel de lusten en niet de lasten. En dat is het beste voor me. Van de lasten wordt ik ook alleen maar rood. Geen geregel en gedoe. Mijn passie gevonden. Misschien wel dankzij de therapie met hond, enkele jaren terug. Ik knuffelde vanmiddag met Max en bracht een bezoek aan 'lieve Piet'. Ik voelde diep van binnen dat ik een rijk mens ben. Ik doe de dingen die bij me passen. En dat is HEERlijk.



1 opmerking: