woensdag 22 november 2017

Op mijn eigen wijze creatief bezig geweest

Een intensieve middag gehad. Ik schreef het al op FB:

'Toen ik in 1988 mijn rijbewijs haalde, had je niet meer automatisch je E achter B (aanhanger boven bepaald gewicht mogen rijden). Ben zo stoer dat ik dat alsnog wil halen voor het geval we onze vouwwagen willen verruilen voor een (grotere) caravan. Vandaag mijn eerste les gehad. Zo'n bak aan-/afkoppelen, achteruit steken, etc. Stoere dame ben ik. ๐Ÿ˜„'
Dat ik mezelf stoer noem, vind ik op zich al stoer. Zulk soort woorden op mezelf plakken, voelt nog steeds minder vertrouwd dan wat er vroeger allemaal op me geplakt is. Maar toch doet het wat met je. Je laat jezelf zien. Wat je waard bent. 
Als ik aan mijn waarde denk en mezelf daaraan wil herinneren, komt altijd mijn belijdenistekst in mijn hoofd. Jesaja 43:1. Ik spreek het mezelf geregeld toe. Als een mantra in tijden van nood. Een medicijn voor een gekwetst hart. Een betere tekst dan deze had de dominee op 30 mei 1993 niet kunnen kiezen. 

Ik maakte er net dit elfje bij: 
NAAM. 
GEKEND ZIJN. 
VERLOST DOOR HEM. 
GEROEPEN BIJ MIJN NAAM. 
WAARDE. 

Ik ben er wat dingen bij gaan plakken, die hier bij passen. Zoem de collage maar in om te zien, wat ik er bij schreef en plakte. 
Vooruit. De belangrijkste. Ik ben een Koningskind, een gekroonde dochter van Hem. Zรณ roept Hij mij. 
En dat vind ik best stoer ๐Ÿ˜‰. 


1 opmerking: