vrijdag 1 december 2017

Denken dat...

De grootste pijn van het leven 
is altijd maar denken dat je onrecht gedaan wordt. 
Dat is ook wel autisme-eigen. Ik zie het bij collega-autisten. Invullen voor een ander. Denken dat die ander meer heeft. Denken dat over die ander positiever wordt gedacht dan over jou. Terwijl je met je verstand weet dat het niet zo is, komt het er vanbinnen niet in. 
Je zag het ook bij mijn oudste zus. Op haar 16e liep ze weg van huis. Want in haar hoofd was ontstaan dat mama haar benadeelde/onrecht aandeed. Ze ging naar het JAC destijds en werd uit huis geplaatst. Want in haar hoofd was het waar en zo vertelde ze dat ook aan anderen. Dat doe je als je pijn van onrecht voelt. Niet om een ander zwart te maken. Maar omdat het in jouw beleving zo is. En dan ga ik ook voortdurend als een waakhond checken op mogelijk onrecht. Dat herken ik bij mijn zus. Bij velen. Doodvermoeiend en het hoort als een dwang in je systeem... 

2 opmerkingen:

  1. Ja Justine... En wat zou je dat graag anders zien. Maar dan moet je m.o. die gedachte los willen laten dat jij degene bent die altijd benadeeld wordt. Want dan wordt je instelling zo en ga je ook alles zo interpreteren (Ik heb ook zo'n familielid die haar hele leven ook dat idee vasthoud ... En he kan 100 keer zeggen dat de werkelijkheid toch anders was, haar absurde ideeën die niet eens kunnen in het echte leven die blijft ze vasthouden als waar)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Voor de goede orde: 'Jij' bedoel ik algemeen he. En dan hier je zus en mijn familielid.

    BeantwoordenVerwijderen