vrijdag 22 december 2017

Een verdraaid kerstverhaal

Ruim 2000 jaar geleden, een jaar na de geboorte van Jezus, was men op zoek naar een naam voor het feest van het herdenken van die wonderbaarlijke geboorte een jaar daarvoor.
Verhalen erover gingen nog uitbundig de ronde.
Het was een sterk verhaal. En dus was de opdracht aan de namen-bedenkers om iets van die letters terug te laten komen in de naam voor dit feest. Na lang puzzelen was de naam gevonden. Alle letters gebruikt: KERST . 

Tot op de dag van vandaag herinnert de naam Kerst ons er aan hoe sterk dit verhaal is.
Ja, menigeen vindt het echt een sterk verhaal. Hoe bedenk je nu zoiets? Een maagdelijke geboorte. De zoon van God. Dat is in de verste verte niet mogelijk. Te sterk om waar te zijn.
En toch vieren ook zij kerst. Omdat het verhaal zó sterk is dat het 2017 jaar later nog steeds bestaat dat feest.

Wie verzint er nu zoiets?
Een zwak klein kindje dat de Redder van ons allen voor moet stellen?
Dát is sterk!

Wie verzint er nu zoiets?
Een kind als onze jongste. Dat ons moet redden van het idee dat alles maakbaar is - zelfs de planning van zwangerschappen, en een leven van mij dat het eindelijk eens verdiende om op de rit te komen...
Wie verzint er nu zoiets?
Ik houd liever de touwtjes zelf strak in handen.
Want als ik dat niet doe, zak ik als een plumppudding in elkaar - zo zwak ben ik.

Maar is niet juist het zwakke uitgekozen om het sterke te beschamen?
Is niet juist Jezus uitgekozen om ons te leren dat je jezelf niet aan je eigen haren uit de modder kunt trekken?
Is niet juist de zwakke in ons midden (bij ons letterlijk) uitgekozen om me er telkens weer bewust van te zijn dat die touwen strak vast willen houden mezelf kapot maakt. Hijzelf doet ons voor wat leven bij de dag is!

Kerst is het feest dat je jezelf er aan mag herinneren hoe sterk dat verhaal is.
Elk jaar opnieuw.
Dat zwak zijn geen brevet van onvermogen is, maar iets dat Hij kan gebruiken.
Want ook wij zijn onderdeel van dat sterke verhaal.
Juist als we zwak zijn, kan Hij ons sterk maken.
Juist als ik telkens tegen mijn voortdurende hoogspanning aanloop, kan ik me bewust zijn van de rust die Hij me geeft.

Nee. Je hoeft het niet te begrijpen hoe dat nu zit met die maagdelijke geboorte en dat Jezus de zoon van God is. Dat kunnen we niet eens begrijpen. Dat moeten we niet willen.
Wel mogen we (mag ik!) er op vertrouwen dat als je jouw/ik mijn zwakheid aan Hem overgeef (en in mijn geval is dat vaak honderd keer per dag - leven van uur tot uur - want dat is te overzien voor me en dan raak ik ook niet in paniek van wat er allemaal te doen staat!!! (werkt beter voor me dan allemaal planningen op papier voor me zien... die brei is te groot)) Hij jou/mij sterk maakt. Jij/ik het weer aankan. Er Geestkracht in je/me komt om door te gaan. Om opnieuw alle puzzelstukjes bij elkaar te rapen en groen te worden. God is een God van een nieuw begin. Telkens weer. Een kwetsbaar nieuw begin. Om samen met Hem op te groeien tot sterke mensen. Mensen die dwars door het lijden heen kunnen. Omdat Hij er bij is. Omdat Hij er al doorheen gegaan is.
Is dat geen verdraaid sterk verhaal? Ik wens jullie allen een gezegende KERST.

Image may contain: christmas tree

1 opmerking:

  1. Weet je...en Maria zei...mij geschiedde naar Uw Woord.Die totale overgave wens ik jullie en iedereen toe

    BeantwoordenVerwijderen