zondag 10 december 2017

Ik ben zo mooi en rein als sneeuw

Ik ben een parel.
Ik hoop dat deze mooie titel jullie doen besluiten deze blog te lezen.
Ik ben zo mooi en rein als sneeuw.
Eigenlijk wilde ik boven deze blog zetten: 'ik ben een misbaksel'. Maar mensen willen geen - in hun ogen - geklaag lezen en scrollen snel verder.
En als ik in het rood neerknal dat ik een misbaksel ben, heb ik morgen weer een paar ontvriendingen te pakken.
Maar is het wel zo erg om een misbaksel te zijn?
Ik postte op fb mijn mislukte kersenvlaai:

Iemand schreef er onder - én wij hebben dat zelf allang ervaren/geproefd: Wat in onze ogen een misbaksel is, is het lekkerste. 
En dat is vaak echt zo. 

Die waarheid gaat ook op als het om ons - om mij gaat. Wanneer noem ik mezelf in het rood een misbaksel? Als ik weer overprikkeld ben geraakt en daardoor gedrag heb vertoond dat afwijkt van wat normaal/gepast is - volgens het setje regels dat de mensheid heeft betiteld als normaal, als je daaraan voldoet. 
Maar wij mensen kijken Altijd met een beperkte blik. Omdat we eenvoudigweg niet in staat zijn om alles (van een ander) te zien. Er is er maar Één die alles kan (over)zien. 
In die beperkte blik wijk ik met mijn gedrag dan af van wat gepast/normaal is. En dan plak ik er zelf ook maar het etiket op wat bij dat storende gedrag past: Een misbaksel. 

Maar lekker puh, voor al die mensen die zichzelf niet als misbaksel zien - ook door een beperkte blik: Misbaksels zijn het allerlekkerste! 
God kan misbaksels erg goed gebruiken! Lees de verhalen in de Bijbel maar. Van David. Van Mefiboseth (hij noemt zichzelf een dode hond). Van Paulus die de Christenen vervolgde. In de NBV-vertaling vinden we dat hij zichzelf een misbaksel noemt in 1 Korintiërs 15. Paulus schrijft over de verschijningen van de opgestane Heer aan Petrus, aan de Twaalven, aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk en aan Jakobus. In vers 8 lezen we dan in de NBV: "Pas op het laatst is hij ook aan mij verschenen, aan het misbaksel dat ik was." In de BGT (Bijbel in Gewone Taal), de nieuwste uitgave van het Nederlands Bijbelgenootschap, heeft men van Paulus maar gelijk ‘een waardeloos mens’ gemaakt! Tja, het kan verkeren. 

En zo zijn er nog veel meer misbaksels die God juist gebruikt. Voor Zijn Koninkrijk - de blik waarmee Hij kijkt - zijn ze het lekkerste! 
Ik ben ook heerlijk! Mijn buitenkant - hoe anderen mij waarnemen - als een goed mens mét permanente aanbaklaag (mijn autistische gedrag) waar je doorheen moet prikken (http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/12/het-is-goed-of-toch-niet.html) - zegt niéts over hoe lekker ik ben. Een misbaksel - net als die overschotel. Net als mijn vlaai. En zelfs al zie ik dat zelf niet - met mijn beperkte blik - en blijf ik mezelf in het rood permanent een misbaksel, f**-wijf, of stomme trut noemen. In Zijn Koninkrijk ben ik de lekkerste. Mogen jullie proeven van heerlijke stukjes Ingeborg Justine. Mits je bereid bent dóór die zwarte laag heen te prikken. God doet het. Hij ziet die zwarte laag niet eens. Of Hij ziet hem wel, maar is daar gewoon niet in geïnteresseerd. Dat is bijzaak voor Hem. Hij ziet Mij. En ik ben net als David, Mefiboseth en Paulus een heerlijk misbaksel. De kers op de taart. Het is maar dat je het weet. 😆🍒🍒🍒🍒😀😄

2 opmerkingen: