donderdag 28 december 2017

In al zijn kleinheid

Als ik iets heb mogen ervaren deze dagen rondom Kerst is dat het KerstKind niet in grootsheid, maar in alle kleinheid komt wonen.
Juist in het kleine is waar ik Hem ontmoet.

Mensen die me op FB volgen weten hoe onrustig het kerstweekend voor me startte.
Zaterdag al niet lekker. Toch door. Omdat ik met mijn moeder naar de dagbesteding moest gaan kijken. Het ongelukje in het kleine hoekje daarna.
Een dag later... Mijn moeder die wéér wegvalt. En wéér in de kerk...
Gelukkig ook nu weer met goede afloop.
De lieve huisarts (gewoon een trouw en liefdevol gemeentelid, niet eens onze eigen huisarts) was weer ter plaatse. Na afloop maakten ze een grapje dat ze nu voor de tweede keer het 'noodplan' in de praktijk hebben kunnen oefenen. Oproep ambulance (wat nu beduidend vlotter ging dan de vorige keer), ontruiming kerkgangers, AED, geruststelling slachtoffer in de kerkzaal en in de bijzaal geruststelling van de geëvacueerde kerkgangers.

Pfff.... Je maakt het toch liever niet mee...
Het maffe...
Ik was nog steeds niet lekker toen ik wakker werd.
Maar het was net of ik een stem in me hoorde dat ik tóch naar de kerk moest.
We gingen met de auto, want ik was bang dat ik al fietsend van mijn stokje zou gaan.
Stel dat ik er niet geweest was...
Dan was mijn moeder ook opgevangen. Ongetwijfeld.
Maar ik geloof dat het de bedoeling was dat ik die ochtend daar zat.

De rest van die dag stond in het teken van mijn moeder.
Naar de huisartsenpost.
Gelukkig kon ik haar wel loslaten.
Mijn zus met de kinderen logeerden bij mijn moeder.

Ik had de dag ervoor (die ongelukkige zaterdag) al erwtensoep gemaakt.
Eenmaal thuis konden we dus zo aan tafel.
Of het ook zo moest zijn...

Daarna mijn bed in.
Heerlijk geslapen.
Tegen negenen 's avonds voelde ik me dusdanig fit dat ik met oudste en neef/nicht naar de Kerstnachtdienst ging.

Daags erna zag ik op fb allerlei flitsende shows verschijnen van kerstnachtdiensten de avond ervoor. Hoe meer glitter en effecten, hoe meer publiek het zou moeten trekken...
Ik kreeg er de rillingen van.
Temeer omdat ik toch nog steeds niet lekker was...
Mijn man was met jongste naar de kerk (die enorm genoten heeft).
Na de koffie en lunch doken we allemaal ons bed in. Gebroken.

En begrijp me niet verkeerd. Ik heb vorige week ook intens genoten van de kerst-singin te Veenendaal (www.singin.nl), al was het alleen maar omdat jongste zo intens genoot.
Maar ik kon het nu even niet hendelen.
Ik heb genoten van de kerstnachtdienst in alle kleinheid van onze Paaskerk.
Met wederom een geweldige preek van Henk Spoelstra (http://kerkdienstgemist.nl/assets/1505810-Kerstnacht#.WkU0kd_iaM8).
Zó jammer dat hij gaat vertrekken...
Het lijkt wel alsof hij richting zijn vertrek steeds beter gaat preken...
Precies waar het op aan komt.
In al zijn eenvoud gebracht.
Zonder beamer.
Zonder band.
Met klanken van het orgel, de vleugel en trompet.

Het muzikaal intermezzo Uitvoering van

Have Yourself A Merry Little Christmas

Paaskerk te Oss, met Henk Jan Out (uit Kopenhagen) op de vleugel en Bram v.d. Glind (uit Lith) op trompet.:

"Dichtbij speelt het leven zich af. Daar wil het Kind geboren worden. In jou en mij. Hij kwam omlaag om mee te delen, mee te doen. Hij is erbij." (Citaat uit preek).

De rest van de dagen - tot nu - heb ik hoofdzakelijk slapend doorgebracht. 
De koorts kwam. 
Al dagen niet lekker. 
Mijn lijf dat aan de noodrem trekt. 
En door de vermoeidheid natuurlijk extra vatbaar is voor griep. 

Maar ook in deze kleinheid van mijn eigen bed en toch ook de gezellige gezinsmomenten aan tafel, bleek Hij aanwezig te zijn. Niet in een flitsende show. Maar met kalme rust en liefde. 

Ik heb voor de grap op FB deze test gedaan. Ben eigenlijk niet zo van de testjes. Maar vooruit. Was wel benieuwd naar 'mijn woorden'. Ach, ze typeren mij in al mijn kleinheid. 'MIJN', als teken van zelfgerichtheid. Rood. Blog Zijn. Doen. Moet. Het maakt wie ik ben. 
En in al die kleinheid laat Hij zich zien. 
O.a. aan jullie, lieve lezers. 


Ik ga nu in weer slapen. In alle kleinheid een ontmoeting met Hem.
Geen groots vertoon. Maar wel het belangrijkste in/van mijn leven. 

Ik wens jullie een goed uiteinde en voor 2018 veel Liefde gewenst. Zijn sjalom. 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten