zaterdag 2 december 2017

Psalm 151

 

Mijn ziel is kapot van verdriet. Ik maak van mensen vijanden, die geen vijanden zijn. Dag en nacht vergeef ik hen. 
Ik denk dat alles onrecht is. Vervolgens ga ik kunstgrepen uithalen om ze in een positie te dwingen om mijn vriend te zijn. Ik achterhaal vrienden van die vermeende vijanden om te achterhalen waaraan ik moet voldoen om óók vriend te zijn. Dat ik daarmee een spoor van verwoesting achterlaat, wil niet meer tot me doordringen. Ik ben boos dat ze niet in mijn vormen te gieten zijn, waar ik ze in wil hebben. 
Ik roep het uit naar U, O God. Waarom willen mensen niet in mijn zelf-geknede vormen? 
Resultaat is dat ik mensen kwijt raak. De verwoestingen te groot. Voor lijm-pogingen gewoon al te veel gebeurd. Die fase al voorbij. En dan nog blijf ik aan dode paarden trekken, want ik zal blijven zien en ervaren dat die 'dode paarden' op andereplekken wél springlevend zijn. Zo blijft de cirkel van vermeend onrecht in stand. 
Ik wil U, God óók in die vorm gieten. Een vorm waar U niet in past. 
Langzaamaan raak ik zo naast mensen ook U kwijt. 
Ik verlang er naar Heer, dat mensen in mijn gemaakte vormen passen. Omdat alleen dan mensen voor mij te snappen zijn. Als ze nou maar voldoen aan de mallen die ik voor hen gemaakt heb, dan heb ik een overzichtelijk setje mensen om me heen. 
En wie niet wil voldoen, doet me onrecht... 
Anders dan zó denken, lukt me bijna niet. 
Heer, ik herinner me een droom die ik jaren geleden van U kreeg. 
Probleem is niet dat ik al die mensen tot Koning verhef. 
Maar probleem is dat ik zelf de Koning ben (en blijf). 
Omdat mijn verlangen is dat mensen voor mij overzichtelijk en te begrijpen zijn, zijn ze als pionnen op een schaakbord. U bent ook een pion op dat bord. 
Ik wil de baas zijn over al die pionnen. 
Mijn man. Mijn kinderen. U.
Mensen off- en mensen online. 
Ik als de Koning van het schaakbord. 
Later in die droom werd ik ook een pion en U de Koning. Dat gebeurde nadat U mij had gevraagd om deze ultieme wissel toe te laten. 
U kreeg toen niet alleen de regie over mijn leven, maar ook over alle lieve pionnen om me heen. 
DankUwel voor zulke dromen. 
Maar het uitvoeren? 
Heer ik voel teleurstelling - vooral in mezelf. Omdat het me keer op keer maar niet lukt, mijn plek als Koning op te geven. 
Ik ben bang, omdat zoveel dingen zijn uitgekomen. 
Ik zie het als onrecht als de pionnen maar niet willen meewerken en het dan ook nog lijkt dat ze dat bij anderen wel doen. 
Vaak is het voor alle partijen het beste dat ze dan maar definitief verdwijnen van mij bord. 
Definitief? 
Het is dat woord dat me nog het meeste doet steigeren. 
Dingen tijdelijk zijn voor een mens met autisme nog net te overzien. Maar definief. Hoe lang is dat? Echt voor eens en voor altijd? 
Zolang ik U nog steeds niet de plek als Koning heb gegeven en ik nog steeds zelf met pionnen sta te schuiven, is dat voor eens en voor altijd. Want met een positieve ontmoeting terug op mijn schaakbord komen, leidt dan tot dezelfde excessen. Wat alleen als U BLIJVEND die positie hebt, zullen alle pionnen op hun plek vallen. Op de plek die U wilt. En niet IK. 
Mijn verlangen Heer, is niets anders dan dit. Help me daar toch bij! En help me dan ook U te vertrouwen dat is goed is welke pionnen en wáár U de pionnen plaatst (zie het citaat boven deze Psalm). Help me dat IK dan niet wéér aan de slag ga om de pionnen zelf te herschikken. En als ze dat niet willen ik wil weten hoe dan wél (informatie achterhalen; dan benader ik weer vrienden om te achterhalen waar ik aan moet voldoen om de persoon op een plek op dat bord te dwingen. En dan is de negatieve cirkel weer rond). 
Na élke overgave, na elke wissel waardoor U Koning wordt en ik pion, ga ik tóch weer zelf knutselen. Pap, Vader, goede Herder, Koning van mijn schaakbord. Help dit DEFINITIEF te doorbreken. Zodat er VOOR EENS EN ALTIJD gezonde relaties mogelijk zijn, omdat ik dat aan U overlaat. 
Ik loof en prijs U om de plek die U BLIJVEND wilt hebben in mijn leven. Geen pion, maar Koning. 
Koning van mijn leven. 
Doe intocht in mijn hart. 
Heel alle smart. 
En dan word ik zelfs van pion tot gekroonde Koningsdochter verheven. 

De moed hebben om tegemoet te treden wat op je weg komt - daar draait het om. #TeresaVanAvila

 

1 opmerking:

  1. Wat een strijd voor je(jullie) eens gaat het over..maar nu met je nog vechten

    BeantwoordenVerwijderen