vrijdag 15 december 2017

Vreugde

Van welke kleine dingen word ik blij?

Zomaar een vraag in het begin van dit boek: 



Van welke kleine dingen word ik blij? 

  • Als ik jongste zie genieten. Gisteravond togen we in het donker naar de stad. Om zomaar bij de Hema wat te drinken. Jongste ging sinds enige tijd weer op zijn eigen fiets. Dan is het net of hij van binnen 3 maten groeit. Hij glimt van trots en klank na klank komt uit zijn mond. Hij zingt van vreugde! Gewoon omdat hij geniet van de vrijheid die fietsen heet. Voor ons zo gewoon. Voor hem zo bijzonder. 
  • Ik word blij als ik ondanks de drukte die me in paniek kan brengen, ik toch de rustmomentjes creëer en vindt in kleuren en lezen. Gewoon zijn. In het hier en nu. 
  • Ik word blij van mijn oppashondenwerk 
  • Ik word blij omdat ik wat in het leven van 'lieve Piet' kan betekenen. 
  • Ik word blij als ik merk dat mensen mijn blogs echt waarderen. Er van leren. Er op die manier meer begrip is voor mij, maar bovenal voor andere mensen met autisme. 
  • Ik word blij van de wijsheid van oudste. 
  • Ik word blij als mijn man voor mij en onze jongste zorgt. 
  • Ik word blij als ik geraakt ben door een kerkdienst/God. 
  • Ik word blij als ik God Liefde mag erváren. Op een manier die aansluit bij mij. 
  • Ik word blij als ik merk dat ik begrepen wordt of mensen daar echt hun best voor doen. 
  • Ik word blij als mensen tijd nemen om naar me te luisteren. Als ik me gezien weet. 
  • Ik word blij van een goed gesprek met de dominee - die helaas een beroep elders aanvaard heeft... 
  • ik word blij als ik onverwachts een kaartje of appje van iemand krijg. Even die knipoog. Even die bemoediging. 
  • Ik word blij als ik datzelfde bij anderen doe. Gewoon omdat ze het waard zijn, of omdat ze het moeilijk hebben. 
  • Ik word blij als ik groen ben. 
  • Ik word blij van deze blog. 
  • Ik word blij van jullie die dit lezen. 
  • Ik word blij van een lekkere kroket. 
  • Ik word blij van een rood wijntje of lekker biertje. 
  • Ik word blij als ik in het klooster ben en de rust en diepe liefde ervaar van de mede-gasten en de zusters aldaar. 
  • Ik word blij van lekker eten en dat ook verzorgen/klaarmaken voor mijn gezin. 
  • Ik word blij als ik geniet van een gezellige sfeer. Een mooie tafel, met lieve mensen er om heen, gezellig gedekt. 
  • Ik word blij als ik een goede aankoop heb gedaan. Maanden kan ik daar blij om zijn. 
  • Ik word blij als ik mensen weer ontmoet die ik een tijdje niet gezien of gesproken heb. Omdat er geen tijd voor was, of het door (gebroken) omstandigheden gewoon niet ging. 
  • Ik word blij van het vooruitzicht als/dat ik lieve mensen ga ontmoeten. Zelfs als dat met fysieke ogen (nog) niet (meer) te zien is. 
  • Ik word blij van alle hoopvolle vooruitzichten die in de Bijvel staan - die NU al beginnen. 
  • Ik word blij als ik schrijf - als het me op die manier lukt me te uiten. 
  • Ik word blij van een heerlijke nachtrust. 
  • Ik word blij omdat het me al honderden - duizenden keren gelukt is van rood (en diepe wanhoop) weer groen te worden.
  • Ik word blij als de morgen me weer wekt. 
  • Ik word blij van alle contacten die ik heb - ook online. 
  • Ik word blij dat ik ondanks alles - dankzij alles - blij kan zijn. 
  • Ik word blij als ik besef dat mensen van me houden. Dichtbij. Ver weg. Mensen waar ik dagelijks contact mee heb (off- en online) en mensen met wie dat contact er niet is. 
  • Ik ben blij dat ik geliefd ben. 
  • Ik ben blij dat ik een prachtig misbaksel ben.
Is blijdschap het zelfde als dankbaarheid? Ik denk het niet. Je kunt dankbaar zijn over/voor/in verdrietige omstandigheden. Dankbaar dat het ondanks alles - dankzij alles zo gelopen is. Het waa goed zo. Je hebt er vrede mee, omdat je er beter uitkwam. Dankbaarheid heeft een adres. God. Een ander. Blij zijn is naast bang, boos, bedroefd een emotie. Je vóelt het vanbinnen!! Dankbaar zijn is een keus.
Op geboortekaartjes staat vaak ook: we zijn blij én dankbaar voor de geboorte van...
Als je blij bent, ga je stralen. Dat zie je aan iemands gezicht. Net als bij jongste op zijn fiets. Bedroefdheid en angst zie je ook. Boosheid ook.
Ik - als autist - vind het lastig bij ánderen die emoties te lezen. Maar zichtbaar IS het.
Blijdschap moet ik net als andere emoties ook reguleren. Ontprikkelen. Af laten vloeien. Door collages, gedichten, blogs, kleuren, etc. Anders overweldigd zo'n emotie me. Blijf ik er uren, dagen, maanden, jaren in hangen, herhaal ik het eindeloos (tot ergernis van mijn omgeving dan), etc. Jongste ontprikkelt van blijdschap duidelijk door heftig met zijn armen te gaan fladderen.

1 opmerking:

  1. Wauw...wat een dankbaarheid.. Ik ben blij met jouw en voor het inzicht wat ik krijg..

    BeantwoordenVerwijderen