zaterdag 6 januari 2018

Bevriend

Ik ben bevriend met mevrouw/meneer J. In het vervolg van deze blog genoemd 'J'. 

J is autistisch. 
Op sommige vlakken geheel anders dan ik. 
Op sommige vlakken pijnlijk herkenbaar. 
Als ik wil weten hoe ik op anderen overkom, hoef ik maar aan J te denken om te weten hoe het is/voelt voor juist die ánder. 
Ik kan me er wezenloos aan ergeren en snap dan beter dan anderen zich aan mij kunnen ergeren... 

J is heel nieuwsgierig. 
Voor mij op het benauwende af soms... 

Dan ben je al tijden met iemand bevriend en tracht J te achterhalen waar je diegene toch van kent... 
Dat vraagt J dan. Waar ik die en die toch van ken... 
En dan geef ik naar eer en geweten antwoord. 
Ik ga dan niet betreffende vriend op de hoogte stellen dat iemand naar onze vriendschap heeft gevraagd (vanuit het idee dat ik niet over vriend wil praten zonder diens medeweten...). Kom op zeg! Dan zou ik het heel druk krijgen. Alsof die vrienden op die info zitten te wachten dat een J ernaar gevraagd heeft... Bovendien vind ik dat niet respectvol naar J! 
Toen ik ditzelfde gedrag bij een ander vertoonde (naar een bestaand verband van iemand gevraagd), werd dat wél gelijk doorgebriefd... 
En omdat zij mijn gedrag nog steeds veel te zwaar oppakken en dus overduidelijk nog niet zo begrijpen als dat ik J begrijp, heeft dat tot verdrietige consequenties geleid... 

Als ik iets op FB plaats, is J vaak de eerste die reageert... en meestal niet op inhoud, maar enkel met J's eigen verhaal vertellend. 
Deel ik inhoudelijk stukje van een boek dat ik gelezen heb... Eerste reactie van J: 'IK heb een heerlijk hazenslaapje gedaan'. Of: 'IK zit in de trein naar...'. Of 'IK ken ook die en dat van die en dat en daar'. 
Niet op mijn inhoudt ingaant. Maar aandacht vragend voor J's eigen leefwereld. 
Ik kan daar bij anderen ook toe geneigd zijn. Hoewel ik er probeer op te letten. Omdat ik dus weet hoe het overkomt. 
Maar er is serieus ooit aan iemand gevraagd 'wie is toch die Ingeborg die altijd zo snel en zelfgericht op je reageert?'. En dat werd dan weer zo naar mij teruggekoppeld... Als ik die persoon was aan wie het gevraagd werd... pffff... Ik zou denk ik liefdevol uitgelegd hebben dat Ingeborg ern vrouw met autisme is en dat dat er zo uitziet en of ze zich voortaan met hun eigen zaakjes willen bemoeien... 
Want ja... ik ervaar bij elke post die ik plaats hoe autistisch gedrag eruit ziet. Dus ik prik door de reacties van J heen en geef J soms de aandacht waar J om vraagt. Hoe bevreemdend en soms benauwend ook, heb ik boven alles lief! Ik weiger me te laten leiden door het gevoel dat ik van een ander krijg. Dat is namelijk MIJN gevoel. 

J is ook erg van het reguleren van positieve prikkels. Maanden van te voren is J al bezig met het kroonjaar en J's verjaardag die er aankomt. In december moet iets voor maart gepland worden, zodat het ná J's verjaardag valt. Iets wat erg groot en veel is in J's hoofd. Maanden moet je horen hoe dankbaar J is met het (bijna) behalen van de leeftijd en hoe blij J is met alles en iedereen die er aandacht aan schenkt. Op de dag zelf is J de eerste die feitelijk zichzelf feliciteert, met een uitbundig bericht van dankbaarheid. 
Alsof er op de hele wereld maar één verjaardag bestaat en dat is dié. 
Ik zou me klemgezet kunnen voelen... en denken, als het zo afgedwongen moet, voel ik me niet meer vrij tot feliciteren. 
Maar dat is MIJN gevoel. Hoe benauwend ook... 
Ik ben oprecht blij met en voor J. 
Ik prik door die zelf-gerichte aandachtvragingen heen. Omdat ik weet dat J niet anders kan dan zo. 
En soms denk ik ook wel eens 'nu even niet'. 'Nu even vrij'. 
Maar altijd gaat mijn hart weer voor J open. 

Ik weet dat ik met mijn vieringen op dezelfde manier het middelpunt tracht te zijn. Het is verdrietig als mensen daar niet doorheen willen prikken en zich laten leiden door het benauwende gevoel dat het bij hen oproept... 

Ik hoef maar naar J te kijken, of ik weet hoe ik zelf kan zijn. 
Soms in andere vormen en bewoordingen, maar toch... 
Ik zou wensen dat veel meer mensen door mij heen prikken, zoals WIJ (als gezin) dat met J doen. 
Omdat liefde boven elk gevoel gaat. 

Een voorbeeld van iemand die dat ook goed kan... door autistisch gedrag heenprikken... is voormalig wethouder te Oss / huidig Tweede-Kamerlid voor het CDA Rene Peters. (
https://www.facebook.com/rene.peters.9655?fref=ts). 
Hij heeft zich sedert jaren opgeworpen als een soort coach voor J. 
Liefdevol en respectvol heeft hij J onder zijn hoede. Met afstand waar afstand nodig is en nabijheid biedend waar dat nodig is. 
Hij treedt in de leefwereld van J en haalt J in zijn leefwereld. 
Mensen zoals hij zouden er velen op de wereld moeten zijn. 
En ook wij trachten voor J zo te zijn. 
En soms voelt dat benauwend... 
Dat J alles wil weten van je vriendenkring, zelfgericht reageert en er niets anders bestaat dan J's belevenissen. 
Maar ach. Als dat het ergste is. 
Er zit totaal geen kwaad bij.

Arm van geest zijn zij die zich laten leiden door benauwende gevoelens en alles af gaan schermen, omdat dit gedrag als een grote inbreuk gezien wordt. 
Zij hebben er niets van begrepen...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten