dinsdag 30 januari 2018

De zegen via een hond verkregen

Ik wandelde net een ronde met Max. 
Vanuit een zijstraat kwam een oude vrouw met rollator. Haar gezicht wordt mild. Haar ogen gaan stralen. Ze beweegt zich wankel voort richting Max. Ik stamel wat dat het een oppashond is en dat hij 10 jaar oud is. Mevrouw verstond het niet. Maar wat ze wel verstond was de liefdestaal - via vele knuffels - van Max. Met een stralend gezicht nam ze afscheid van ons. Geniet van uw hond, riep ze me stralend toe. 'Doe ik', zei ik dankbaar terug. Dankbaar voor deze ontmoeting (die ik zonder Max minder heb en minder aandurf). Dankbaar dat wij een lach op haar gezicht hebben bezorgd (of eigenlijk de helende aanwezigheid van Max). Met een lach op mijn gezicht heb ik de wandeling voltooid. 

1 opmerking: