zondag 21 januari 2018

Diep, diep, diep in mijn schulp.

Afgelopen kerstvakantie. Ik had de griep/longontsteking.
Ik krijg een app van een nichtje van me (dochter van mijn zus). Voor een schoolproject wil ze mensen interviewen die in de thuiszorg werken.
Tja... Die ken ik ook niet zomaar één-twee-drie.
Ik weet dat mijn schoonzus (vrouw van mans broer) in de thuiszorg gewerkt heeft, dus appte nicht haar nummer door... met het idee dat zij dan misschien wel mensen zou kennen. Vragen staat vrij toch?
Toen is het bij mij buiten beeld geraakt.
Tot vandaag.
We waren wezen brunchen bij mijn schoonzus (zus van man).
Ik vind dat familie-contact toch al vreselijk moeilijk...

Buiten bij het weggaan loopt die schoonzus (vrouw van mans broer) nog apart op mij toe. Terwijl de rest nog in de deuropening staat te praten.
Ze had namelijk onverwachts een app ontvangen van iemand die ze helemaal niet kende en dat had ik met haar moeten overleggen en ik weet toch dat ze al ruim 2 jaar uit de roulatie is (door een nieuwe heup) en ineens een app ontvangen van een onbekende, daar is ze niet van gediend, blah, blah, blah...

Ik brouwelde wat terug dat ik verwacht had dat betreffende nicht haar zou bellen voor info en niet 'zomaar appen'... Maar ondertussen sta ik overdonderd als aan de grond genageld.....
Ik duik dan zóver naar binnen, mijn eigen ziel in, dat ik het ook mijn man niet durf te zeggen...
Heb het gevoel dat ik een misdaad begaan heb...
Terwijl ik alleen maar dacht dat zij wel mensen zou weten en ik zo gewoon hun twee met elkaar in contact bracht...
'Dit had ik niet zomaar mogen doen...'... klonk de stem van een strenge juffrouw naar een heel klein bang meisje...

En dingen kunnen zich toch zo vastzetten in mijn hoofd....
Neem maar een kijkje op mijn twitter-account en je ziet af en toe verdrietige tweets voorbij komen, als de grammofoonplaat van dingen die zich vastgezet hebben weer langskomt...
Ik voel me absoluut niet veilig bij mijn schoon-familie... Gewoon omdat ze niet snappen wie ik ben en dat zo'n boodschap me overdonderd en zwaar overprikkeld.

Vastgenageld aan de grond.
Ik ben er nog niet los van...


2 opmerkingen:

  1. O,wat vervelend.Je bedoelingen waren goed

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dit zijn gedachten met weerhaakjes. Ze zetten zich vast in je brein en kom er dan maar weer van af: van die weerhaakjes...

    BeantwoordenVerwijderen