zondag 28 januari 2018

Indrukken

Indrukken... Ik kan rood worden van teveel intense indrukken.
Maar vaak word ik rood als mensen niet te besturen blijken...
Vanochtend deel ik deze post over of je je laat raken door 'het kwaad' van anderen of niet: https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1660457410666490&set=a.297917003587211.67142.100001067424046&type=3&theater
Maar wanneer is het kwaad? Als ik NIETS meer van een ander mens snap!!!!! Ik stuur gistermiddag om 16.00u ern bericht naar iemand: 'heb je mijn blog gezien?' Want de trieste realiteit is dat als ik mensen niet bewust vraag, het kringetje lezers kleiner en kleiner wordt. Ik zag blogs uit de begin periode. De statistieken die blogger geeft, geven aan dat die 400, 500x gelezen werden. Nu kom ik met moeite op de 10, 20. Mensen haken af en lezen zelfs mijn vraag niet meer, of ze het niet toevallig over het hoofd hebben gezien... Vertrouwen zeggen ze dan... Ik zie het aan mijn post van vanochtend (zie link hierboven). Mensen liken dan de kleurplaat. Maar doorklikken op de blog doen ze niet. 'ik heb het te druk. Ik heb de kleinkids. Ik heb zus. Ik heb zo.'. Dit is één van mijn weinige manieren om te connecten... In pb's kom ik vaak niet veel verder dan 'heb je dit gezien, of dat?'. Hier vertel ik wat van mezelf. Als mensen vragen 'hoe gaat het met je', krijg ik het niet verwoord. Hier wel. Maar mensen hebben het te druk met hun eigen leven... Daar raak ik van in paniek... Want je kan wel zeggen 'vertrouwen'. Maar mensen zijn te vertrouwen totdat ze het autistische geheim van mij zat zijn...
Om terug te komen op die pb van gisteren. Na uren krijg ik een antwoord terug 'ja, ik ben net thuis'. Maar waar ze normaal altijd de post liked als ze het gezien heeft, ag ik nu niets... Dus ik vermoed dat ze die van de dag ervoor bedoelde. Dus dat vraag ik haar. En passant vraag ik haar of ze iets leuks deed die dag, omdat ze weg geweest is. Een nacht verder. Nog niet gelezen. Nog gern antwoord. 14 uur verder. Nog niet gelezen, nog niet beantwoord. Ondertussen gierend in paniek. Want wasr zijn mensen dan opeens???? Zó vreselijk onvoorspelbaar!!!! En het is net of er dan voortdurend iemand mijn borst indrukt.

Zoals je herhaaldelijk een toets op een toetsenbord indrukt. Constant wordt mijn paniekborst ingedrukt en op 'mijn scherm' - in mijn hoofd - verschijnt een woord: 'help!'. Alsof met iedere druk de nood groter wordt. Ik stuur mijn halve vriendenlijst paniekberichten. Vooral de mensen die gaandeweg afgehaakt zijn. DIT IS MIJN TAAL!!! EN HOE MEER ER AFHAKEN HOE MINDER MIJN TAAL GEHOORD WORDT... IK SPREEK NIET JOUW TAAL... DIT IS DE MIJNE. EN IK RAAK VAN ONVOORSPELBAARHEID VOLSLAGEN IN PANIEK... Er wordt iets ingedrukt in mijn hoofd dat me gierend rood maakt en letterlijk in ademnood brengt. En waar is dat vuurbaken nu? (niet gelezen? dan zoek maar op). Ja, die is er. Haal ik mijn identiteit uit al die mensen die me niet lezen? Nee. Ik wordt gierend gek van al die onvoorspelbaarheid. En dat is precies de reden waarom mensen afhaken. Waarom de ene na de andere daarin niet meer wil voorzien... En dat snap ik... Want het is goor eenzijdig contact, weinig gericht op die ander... Als jullie toch niets aan me hebben (en mijn verhaal kan gemist worden als kiespijn... Want iedereen heeft zijn eigen legitieme reden waarom die niet meer leest), dan kap ik er wel mee. Ik overzie het leven en al die vreemde sociale wezens - die net zo asociaal zijn als ikzelf toch niet meer. Doei.


2 opmerkingen:

  1. Weet je Ingeborg...ik kan het vlug en heel vluchtig lezen als ik het zie.Maar wil er echt even voor zitten,en dat lukt niet altijd direct.Leer er veel van

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik snap het... Maar ik twijfel of dit op zich staat eigenlijk. Ik merk dat heel veel bloggers die ik al jaren volg nu veel meer doen op Instagram dan op hun blog (en dan op Facebook). Ikzelf volg ook vrijwel geen blogs meer, er is zoveel dat aandacht vraagt. Dus het kan heel goed zijn dat die trend die je ziet, algemeen is. Maar juist voor jou, als schrijver, is het geen goede tendens. Instagram is te beperkend voor langere teksten, en dat is juist hoe je je zo mooi kunt uiten... Ik weet niet goed hoe je iets zou kunnen veranderen, maar AAN JOU LIGT HET NIET. AAN JE VERHAAL NIET. AAN JE SCHRIJFKUNSTEN NIET!

    BeantwoordenVerwijderen