maandag 8 januari 2018

Uit

Het boek is uit! Op 6 april 2017 in begonnen. 
Niet het beste boek ooit gelezen. Toch zeker waardevol. Veel reminders hoe ik eigenlijk een bezield groen leven kan leiden. Hoe je ziel tot rust gebracht kan worden in verbinding met God, met jezelf, met de natuur en met de ander. 

Tja... Verbinding met de ander... Daarin brengt dit boek pijnlijke én dierbare herinnering naar boven. 
Dit boek cadeau gegeven aan een ander die ik die dag ontmoette. Een waardevolle en dierbare ontmoeting, waar terecht voor gedankt is, omdat het na gebroken jaren bijzonder was elkaar in gezonde atmosfeer weer te zien... 

Diezelfde week erna ging het al mis... Omdat ik met vragen kwam te zitten na een lezing en ik écht de veiligheid voelde ze te stellen na de dierbare en goede ontmoeting. Dat bleek verkeerd te vallen... 
Hadden we maar verwachtingen besproken wederzijds... 'we hebben nu wel deze ontmoeting, maar waar staan we... Wat kan en mag ik verwachten?' Helaas niet gedaan... 
Mijn vragen werden niet beantwoord en ik ging op zoek wie toch al die mensen waren waar wel dingen van beantwoord werden. Is het familie? Is het het ... Of... Ik kwam er niet uit. En trachten het via alters te achterhalen bracht me van de regen in de drup... 

Als het in die eerste week na die ontmoeting niet gelijk mis ging, was al het andere er waarschijnlijk niet achter aangekomen... 
Want er moest leugen aan te pas komen om me hier uit te praten... 
En verder ben ik me van geen kwaad bewust... 
Moest zelfs vernemen dat 'het' (wat?) relationele gevolgen zou hebben (bij wie/waar/hoe/wat?). 
Volgens mij zijn mijn daden totaal niet begrepen en véél te groot gemaakt... 

Want het is precies gegaan zoals hierboven beschreven... 

Hadden we maar verwachtingen besproken... 
Want wat ik nooit had durven dromen is dat het weer meer dan terug bij af is. Totaal op slot. Contact ongewenst. En wederzijds doen of de ander niet bestaat... Hoe verdrietig wil je het hebben. 

Bezielde verbinding met de ander... 
Het boek staat voor verbinding. Dat zeker. Omdat het uit liefde aan de ander geschonken is en het op die manier vanzelf verbindt. Maar tevens voor pijn die niet te dragen is, zo intens verdrietig... 

Waar het de marketing van de nieuw begin leek en had moeten worden, werd het een verdrietig eind. 
Dat was NOOIT mijn bedoeling... Als dat nou maar gesnapt werd... Dan zou de deur naar elkaar op een kier komen. Daar bid ik voor.

1 opmerking: