maandag 22 januari 2018

Veiligheid nogmaals

Naar aanleiding van mijn blog over mijn schoonzus en de reacties die er op kwamen (http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2018/01/diep-diep-diep-in-mijn-schulp.html), wilde ik een blog over veiligheid schrijven.

Nu kwam ik er achter dat ik twee jaar geleden twee prachtige blogs over veiligheid schreef, wat veel informatie en uitleg geeft over hoe het bij me werkt: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/04/god-heeft-alles-onder-controle.html en http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2016/05/volkomen-zichtbaar.html 

Nog wat uitleg van nu. 

Zo'n situatie is een beetje een cirkel waarin je terecht komt. 
Na 22 jaar kennen ze me niet echt, omdat ik nooit de veiligheid voel volledig zichtbaar te zijn (zie ook bovengenoemde blogs). 
En de manier waarop er dan gereageerd wordt geeft een seintje in mijn hoofd af dat het goed aangevoeld was dat het niet veilig was. Zoals in de blog 'volledig zichtbaar' (zie hierboven) beschreven... Het schild wordt hierdoor alleen maar dikker... 

Er is iets, iemand benoemd dat 'gewoon' en ik blokkeer. Vreselijk lastig.
Ik voel mij heel snel niet veilig en dan kan ik niet laten zien wie ik echt ben en dat wordt door het onvolwassen reageren van schoonzus nog eens versterkt. 
Zo komt het dat ik 22 jaar niet mezelf ben en zij me niet (kĂșnnen) kennen... 

Andersom kan het ook voorkomen dat ik iemand volledig veilig acht... Mede doordat ik zelfs door zo iemand over een drempel getrokken ben. 'Is het veilig?'. 'Ja hoor, volkomen veilig!' Dat die veiligheid duurt totdat ik voor die ander een last bleek te zijn, heb ik nooit kunnen vatten. Het is een diepe aantasting geweest van mijn vertrouwen/veiligheid. 
Ik moest mezelf opnieuw gaan ijken in het aanvoelen of mensen veilig voor me zijn of niet... 
En dat doe ik nog steeds. Met vallen en opstaan. 

 

1 opmerking: