donderdag 15 februari 2018

De eigenzinnigheid van jongste

Jongste van 15 praat niet. Maar hij heeft wél een eigen wil (gelukkig!). Op zijn geheel eigen wijze weet hij die duidelijk te maken. Soms moeten we dan wel om hem lachen.

Voorbeeld. Hij houdt vooral van alles wat bekend is. Al 13 jaar hetzelfde tv programma. 13 jaar diezelfde muziek. 13 jaar hetzelfde fruit.
Ongezien zetten we vanochtend een bakje met grapefruit naast hem op de bank. Ondertussen zoeken we in de kast de koektrommel met zelfgebakken kersenvlaaitjes. Kom je terug in de keuken, staat daar keurig dat bakje met grapefruit weer op het aanrecht. Op zich doet hij dat keurig. Meneer wil dus gern grapefruit. Overigens ook geen kersenvlaai. Want koek en vlaai is in zijn hoofd gaan zitten als niet-lekkere-producten (behalve roze koeken en eierkoeken).

Ander voorbeeld: 
Bij mijn man kruipt het katholieke bloed waar het niet gaan kan. 
Jongste heeft een radio-cd speler op zijn kamer. 
Deze wordt gebruikt voor cd's die al 13 jaar grijs gedraaid worden. Jongste ligt dan in zijn bed rustig te luisteren. Wil je hem úit dat bed hebben, dan moet je bijna met je volle gewicht aan hem trekken. Maar mijn man had via de radio carnavalsmuziek aangezet. We lopen zijn kamer uit en achter onze rug snelt hij zijn bed uit en trekt de stekker uit het stopcontact. Uit met die vreemde overprikkelende muziek. 😊  

Of als je even het nieuws op tv aanzet, zet hij in een rappe beweging weer zijn eigen dvd aan met Ernst en Bobbie. De juiste knoppen weet hij te vinden en te gebruiken. 

En het is op zijn manier zo'n schatje. 
Kusjes geven kan hij niet. Is motorisch een te lastige handeling. Gistermiddag hebben we hem opgehaald van zijn logeeradres in Nijmegen. Oudste en vriend waren mee. Op de terugweg zaten ze gedrieën op de achterbank. Jongste naast oudste. Oudste vraagt jongste om een kus. Dan beweegt hij zo lief zijn koppie naar andermans koppie. De zijkant van zijn bolletje met haar tegen je wang. Zodat jij er een kus op kan plakken (is voor hem al een kus geven, omdat hij zelf zijn hoofd naar je bewoog). En in deze houding hoeft hij je niet aan te kijken. Maar op deze momenten smelt je. 
Ons eigenzinnige, unieke mannetje, die binnen grenzen zijn eigen wil leeft. Hoe mooi is dat. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten