donderdag 1 februari 2018

Wat als... heimwee


 

Dit is een indrukwekkend nummer van Laura Story. Ze schreef het naar aanleiding van een hersentumor van haar man. Haar man is daaraan geopereerd, maar zijn geheugen is ernstig aangetast. 
Je bid om zegen. Om genezing. En hoewel God het kan, blijft het toch uit. Ze vroeg zich af of misschien zegen niet allerlei voorspoed inhield, maar juist iets wat je verkrijgt dóór het lijden. Wat als al die bange nachten nu eens zegen blijken te zijn. Om je dichter aan Zijn Vaderhart te brengen? 

Wat als billen schoonvegen van een 15-jarige zegen blijkt te zijn? Omdat het een les is in afhankelijk leven. Want afhankelijker dan dat bestaat niet. 
Wat als... 
Ik vraag het me ook steeds meer af. 

De Nederlandse vertaling van het lied: 

Zegen 

Wij vragen zegen of nieuwe kracht 
Als wij God bidden om bescherming in de nacht 
Wij vragen voorspoed, gezond te zijn 
Bidden om Uw macht 
en om verlossing van de pijn 
led're keer hoort U elk stil gebed 
En hebt U al het beste voor ons klaargezet 

Want wat als Uw zegen komt door regen 
En als genezing komt door pijn 
En wat als in duizend bange nachten 
U toch aanwezig was bij mij 
Wat als beproeving hier en nu 
Uw genade bujkt te zijn 

Ik vraag om wijsheid, dat ik U merk 
Ik roep in ongeduld als voelen niet meer werkt 
Angst dat Uw liefde mij zal ontgaan 
Alsof de belofte uit Uw Woord niet zou volstaan 
En ied're keer ziet U mijn stil verdriet 
Verlangt U dat mijn oog U weer ziet 

Want wat als Uw zegen komt door regen 
En als genezing komt door pijn 
En wat als in duizend bange nachten 
U toch aanwezig was bij mij

Wat als beproeving hier en nu 
Uw genade blijkt te zijn 

Als leugens winnen 
Het duister mij omringt - ik weet 
Die pijn herinnert mij 
Dit is niet, dit is niet ons thuis 
Niet ons thuis 

Want wat als Uw zegen komt door regen 
En als genezing komt door pijn 
En wat als in duizend bange nachten 
U toch aanwezig was bij mij 
Wat als mijn grootste tegenslagen  
Of mijn wonden en verdriet 
Mij willen leren van een hunkering die deze wereld nier doorziet 
Wat als beproeving hier en nu - 
De storm, de nacht, de diepste pijn - 
Uw genade blijkt te zijn

 

Een tijdje terug schreef ik deze blog over gelukkig zijn: 
http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2018/01/gij-zult-gelukkig-zijn.html

Gelukkig ben je op de momenten dat je een glimp opvangt van Gods Nieuwe wereld. Van de Stad waarheen we op weg zijn. Ons uiteindelijke Thuis.. 
Als je pijn ervaart, dan heb je heimwee daarnaar. Je voelt dat die pijn uiteindelijk niet je bestemming is, maar hebt heimwee omdat je door al die glimpen/doorkijkjes naar Gods Nieuwe wereld wel weet hebt van die bestemming. Je weet hoe het is om dicht bij Zijn hart te zijn. 
Het Woord van God vertelt ons ook dat we bijwoners en vreemdelingen zijn in deze wereld (1 Petrus 2:11). Dit betekent dat deze wereld NIET ons thuis is. Maar in deze tijdelijke wereld ervaren we wel de pijn die bij dit gebroken tijdelijke bestaan hoort... Dat roept een hunkering in ons wakker, die deze wereld niet doorziet (zo zegt het lied). 

Ik had deze blog al in mijn hoofd, toen ik vanmorgen dit in de Bijbel las: 
“Breng het hele tiende deel naar de voorraadkamer, zodat er voldoende voedsel zal zijn in mijn tempel. Probeer het toch eens", moedigt de HERE van de hemelse legers aan, "dan zult u zien dat Ik de vensters van de hemel zal openen en een stroom van zegen over u zal uitstorten. U zult overvloedige oogsten krijgen, want Ik zal uw gewassen beschermen tegen insekten en ziekten. Aan de wijnstok zullen volle druiventrossen hangen. En alle volken zullen u gelukkig prijzen, omdat uw land zal blaken van geluk", belooft de HERE van de hemelse legers.”
(Maleachi 3:10-12), 'Zegen'

Dit is hoe we ons zegen voorstellen. Bescherming, voorspoed, gezondheid, overvloedig te eten en te drinken. 
Maar wat als dat uitblijft en zegen dóór de beproeving plaatsvindt? 
'En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede'. Paulus

Wat is dan dat goede? Alle kromme dingen die God met Zijn kracht, liefde en genade rechtgebogen heeft. 
Mij zicht heeft gegeven op die Stad waarnaar ik onderweg ben. Gods Nieuwe wereld. 
Mij zacht heeft gemaakt waar ik verbitterd was. 
Mijn hart dichter bij het liefdevolle Vaderhart gebracht heeft. 
Mijn bange gemoed in de zachte én beschermende armen van Jezus. 

Over de heimwee naar mijn uiteindelijke Thuis - wat ik in pijn het diepste voel, schreef ik dit elfje: 

Heimwee
Terug gaan. 
Terug naar huis. 
Thuis is het knus. 
Veilig. 

Als je Thuis bent is ook die basisbehoefte aan veiligheid VOLKOMEN vervuld. Het gebrek er aan in mijn gebroken bestaan (mede door onveilige hechting door mijn autisme en het te vroeg wegvallen van mijn vader (waardoor de hechting aan mijn moeder nog verstoorder verliep)), doet mij nog dieper hunkeren naar dat uiteindelijke Thuis. Een Thuis dat straks volkomen zal zijn. Een Thuis waar ik in het onvolkomen bestaan van nu al heel veel glimpen van opvangen mag. Dat is geluk. Dat is veilig. 

Tot slot. Deze blog begon met de Engelse versie Blessings. 
Deze blog eindigt met de Nederlandse versie Zegen. 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten