donderdag 29 maart 2018

Vrolijke genade - vrolijke Witte donderdag

Afgelopen zondag was er voor Vincent geen oppas in de kerk. We namen hem toch mee en in volle tevredenheid heeft hij bij papa op schoot, met zijn tiktouw in zijn hand de dienst volledig meebeleefd. In dat opzicht merk je wel dat hij ouder word. 

Vandaag is het Witte Donderdaf en vierden we Avondmaal bij ons in de kerk. En ook nu besloten we hem gewoon mee te nemen. 

En het was een grot succes. 

En wat een prachtige, diepgaande dienst. Hoe diep ik ook kan zitten. In zo'n dienst wordt ik bijna letterlijk fysiek aangeraakt door Jezus. Jezus die mijn voeten komt wassen. Diepgaande woorden die als een liefdevolle deken over me heen vallen. 

Vincent die bij mijn man op schoot zit en gewoon in zijn eigen wereld tevreden is. 

Een vrolijk liedje bij het Avondmaal. 

Het refrein ervan: 


Wij gaan rond met het brood wij gaan rond met de wijn, 

want iedereen mag leven

en vrolijk zijn. 

En Vincent gierde het uit van de lach. Hij maakte zichtbaar wat vrolijkheid is. 

En reden tot vrolijkheid is er: 

Psalm 72:4 

Hij zal de redder zijn der armen,

hij hoort hun hulpgeschrei.

Hij is met koninklijk erbarmen

hun eenzaamheid nabij.

Hij helpt, met hun bestaan bewogen,

die zijn in vrees verward.

Hun bloed is kostbaar in zijn ogen.

Hij draagt hen in zijn hart.


Mijn bloed is kostbaar in Zijn ogen. Gedekt door het kostbaar bloed van Christus, zoals het in de brieven van Petrus staat. 

Met Koninklijk erbarmen is Hij in mijn eenzaamheid nabij. 

Dan heb je toch alle reden om te gieren van de lach! 


Het mooie van Witte Donderdag is dat we Avondmaal in een kring vieren. 

Maar Vincent wilde zitten. 

Bij papa op schoot. 

Zij zaten op een stoel... in het midden van de kring. 

Jezus zat in het midden. 

In het minste zat Hij daar. 

Omringd door mensen waarin Hij ook is. 

En de dominee bracht het brood en voor Vincent de druivensap en voor papa de wijn. 

Geglunderd heeft hij, toen hij het brood aanpakte.

Zijn lippen likte hij af. 

De smaak van bevrijding. 

Ondertussen - terwijl brood en wijn rondging - werd herhaaldelijk 'Ubi Caritas' gezongen. Je merkte de diepe verstilling bij Vincent. 


En dan het slotlied. In 1599 al geschreven. 

De schrijver wist wat genade was! 

Ik heb de verzen die me raakten vet gedrukt. 

Het mooiste: 

en die zijn schuld niet heeft betaald

wordt op een heerlijk feest onthaald,

De last is je ontnomen! 

Een feest voor die zijn schuld NIET heeft betaald. 

Genade! 

De wereld op zijn kop! 

Ik moet hierbij ook denken aan de film Les Miscerables. 

Het tafelzilver is gestolen. En de bisschop geeft hem er de zilveren kandelaren bij. 

De last ontnomen. 

Genade ontvangen. 

En zelf een bron van genade worden. 

Van bron naar bron naar bron. 



‘Dit huis dat God gevestigd heeft’ (mel. LB 518, t. Tom Naastepad). 

Het lied heeft de vorm van een avondmaalskelk en is daarvoor geschreven door PhNicolai in 1599.

 

 

Dit huis dat God gevestigd heeft

en dat van zijn genade leeft,

dit huis van onze koning,

waar tussen mensen in ’t gericht

duurzame vrede wordt gesticht,

dit huis is onze woning.

Hier zal

niemand

zonder troost en

rust verpozen, -

vol erbarmen

spreidt de erfgenaam zijn armen.

 

Hier wil een enkel woord volstaan:

de poorten zullen opengaan,

hier wil de vrede heersen,

en die zijn schuld niet heeft betaald

wordt op een heerlijk feest onthaald,

de laatsten zijn de eersten,

Koning,

Vrolijk

zijn uw gasten,

alle last is

hun ontnomen,

want uw Knecht is aangekomen!

 

Dit huis dat God ons heeft gebouwd

weert alle tranen, alle rouw,

hier is het leed geleden;

al heugt ons op de weg zijn dood,

Hij reikt de beker en het brood

aan pelgrims hier beneden.

Gastmaal,

Pascha,

na de uittocht

wacht de bruiloft;

hier wordt Jezus,

Zoon van David, hoog geprezen.


Tijdens zo'n dienst word ik hoog boven alle leed uitgetild en is al het leed, rouw en tranen voor even geleden. 

Dank U Pap. 


 

3 opmerkingen:

  1. Wat geweldig...wij zongen samen..Ik wil zingen van mijn Heiland..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi Justine!
    Ja niets hoeven doen. Er is betaald en de schuld is weg. Wat er in je leven ook gebeurt.
    Je hoeft zelfs niets terug te doen, want dan is het alweer verdienen.
    En daar heeft het niets mee te maken

    BeantwoordenVerwijderen