dinsdag 10 april 2018

Onze Vader verborgen

Tijdens de Paasdienst in onze @Paaskerk_Oss, zou er tijdens de gebeden door een project-koor 'onze Vader verborgen' worden gezongen door een projectkoor. De naam zegt het al. Een koor dat ad-hoc wordt samengesteld voor een bijzondere dienst.
Op twee zaterdagen wordt er onder leiding van een dirigent geoefend.

Het lied stond op de plek van de gebeden afgedrukt in de liturgie.
Maar... Het bleek voor twee keer oefenen te hoog gegrepen.
Dus werd er een ander 'onze Vader' gezongen.
Heerlijk als je zo kwetsbaar durft te zijn.

Ik had overigens nog nooit van die versie vaan 'onze Vader verborgen' gehoord.
Maar legde het terzijde.

Later die week nam ik in mijn stille tijd een 'viering' mee van de Spil. Mijn stille tijd houd ik als ik wandel. Wekelijks ontvang ik in mijn mail een 'viering' zoals deze: http://retraitecentrum.nl/?wysija-page=1&controller=email&action=view&email_id=265&wysijap=subscriptions&user_id=70.

Dan lees en overdenk ik de tekst.
Of het gebed.
Ik neem dat mee om mijn alle-kanten-uitspringende gedachten iets te kunnen sturen.

Zoals je in bijgevoegde link kunt zien, stond in het gebed... jawel... 'onze Vader verborgen'.

Onze Vader verborgen,
uw Naam worde zichtbaar in ons,
uw koninkrijk kome op aarde
uw wil geschiede, een wereld
met bomen tot in de hemel,
waar water schoonheid en brood
gerechtigheid is en genade -
waar vrede niet hoeft bevochten,
waar troost en vergeving is
en mensen spreken als mensen
waar kinderen helder en jong zijn,
dieren niet worden gepijnigd
nooit één mens meer gemarteld,
niet één mens meer geknecht.
Doof de hel in ons hoofd
leg uw hand op ons hart
breek het ijzer met handen
breek de macht van het kwaad.
Van U is de toekomst
kome wat komt.

(Huub Oosterhuis)

Doof de hel in ons hoofd
leg uw hand op ons hart
breek het ijzer met handen
breek de macht van het kwaad.
Van U is de toekomst
kome wat komt.

Wow... Is dat niet precies de boodschap van Pasen? 
De macht van het kwaad gebroken. 
Die eeuwige hel in mijn hoofd gedoofd?
Van U is de toekomst.
Kome wat komt. 
Kan ik me zó overgeven? 

Ik zit een beetje vast mijn koppie. 
Letterlijk. 
Door chronische bijholte-ontsteking zitten ook mij oren dicht. 
Ik heb lichamelijk klachten, die maken dat ik  me gevangen voel in mijn lichaam.
Het overprikkelt me enorm. 
Ik voel me geknecht. 
Ik merk dat ik me ook meer terugtrek in mijn eigen cocon. 
Het hoeft van mij allemaal niet zo. 

Even niet copy-pasten, zoals ik in mijn vorige blog beschreef: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2018/04/in-het-leven-is-niks-copy-paste.html

Teruggeworpen op mezelf. 
Genoeg aan de prikkels die ik van mijn eigen gebroken lijf al krijg. 
Mijn ruimte niet groter dan de echo van mijn eigen stem in mijn eigen hoofd (via die dove oren). 

Het voelt leeg. 
Zwart. 
Niet fijn. 
En tegelijkertijd hoeft mijn wereld nu niet groter te zijn. 

Dit is wat ik net aan kan. 
Of eigenlijk net niet. 

Doof de hel in mijn hoofd, fluister ik als ik van uitputting in slaap val en bijzondere dromen droom. 

Eerder deze week had ik deze droom: 

gedroomd dat ik rond een kampvuur stond. Met alle mensen die mij gedurende mijn leven pijn deden. Met alle mensen die me niet begrepen of niet met me om konden of wilden gaan. Met al die mensen én diens vrienden en familie. Het was een groot feest. Er was diepe eenheid. Er werd gezongen en gedanst. Ook om mij heen. Een feest van herstel en insluiting. Een feest van geen mis-begrijpen meer.
Het feest eindigde een beetje raar. Want er kwam iemand om de piano van mijn moeder te begraven. Toen puntje bij paaltje kwam, wilde mijn moeder dat niet meer, want ze vond het zonde als er niet meer op gespeeld zou worden. Toen was ik wakker. Het was 4.15. Slapen lukte daarna niet meer.
Image may contain: one or more people, night, fire and outdoor

En afgelopen nacht droomde ik dat we op een kermis waren en er stond een kermisattractie die je de lucht in schoot en boven aan transformeerde je in een vlinder en zweefde je vrij rond.
Ik durfde er met mijn hoogtevrees niet in. Mijn man ging wel.
Het zag er heel bijzonder uit. Al die mensen die hoog in de lucht als vlinders rondvlogen.
En uiteindelijk landden ze weer als mens op de grond.

Hoe hij dat ervaren heeft?
Geen idee!
Ik was druk.
Druk met oudste zoeken.
Druk met mijn moeder bellen.
Ik was druk.
En werd wakker in mijn eigen kleine wereld.
In mijn cocon.
Mijn vlinderlijf verborgen.

Dat is genoeg.

Afbeeldingsresultaat voor onze vader verborgen

1 opmerking:

  1. Een vlinder zijn...en zweven.Naar God toe.Een antwoord op het lied.Hij denkt aan je.Ook in je cocon

    BeantwoordenVerwijderen