vrijdag 18 mei 2018

Opwekking

Credits foto Hans van Vuuren - Groot Nieuws Radio.

Ik luister vol genoegen naar de Opwekkings top-100 op dit moment op Groot Nieuws Radio.
En ik zing en galm heerlijk mee...
Met mijn eigen unieke, verre van zuivere stem en lichaam, zing en aanbid ik.
Ik hoorde een keer de uitspraak 'beter vals zingen en met passie dan niet zingen'. Nou, dat is op mij wel van toepassing. De passie is er zeker!!!

Ik geniet en zit in herinnering weer op mijn slaapkamer uit mijn jeugd.

Ik deelde ooit deze blog (in 2013) over in mijn eentje (soms met mijn moeder) hossen met carnaval (om de kist heen, die als salontafeltje in mijn slaapkamer stond):
Zie deze blog erover. http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2013/04/vier-je-feest-met-mij.html
Het gedicht hierin heb ik ook opgenomen in mijn uitgegeven gedichtenbundel: De scherven die woorden werden.

Maar met de opwekkings top 100, heb ik een soortgelijke herinnering.
Ik ben denk ik van mijn 14e tot 21e niet of nauwelijks naar de kerk geweest.
Ik was het geloof niet kwijt. Verre van zelfs... Het was mijn enige houvast om het vol te houden in het leven dat zo stormde... Ik zat verslagen in de aula van de mavo, in mijn eentje aan een tafel en schreef in wanhoop ook gedichtjes/gebeden aan God.
Ik heb ze nog in een schrift zitten...
Aangrijpend als je dat leest...

Angst voor het leven, 
angst voor de dood. 
Het leven is zwaar, 
zo zwaar als lood. 

Angst voor vandaag, 
angst voor morgen.
Was er maar eens één dag, 
helemaal zonder zorgen. 

En

School, 
het is allemaal mooi. 
Maar ik vind ze maar een halve zool, 
want het is een dooie zooi. 

Je gevoelens kun je er haast niet uiten, 
het moet allemaal daarbinnen blijven zitten. 
Kon er maar eens iets naar buiten, 
Maar het zit vast als een hele bos klitten... 

(vervolgens heb ik nog tot januari 2012 met die bos klitten rondgelopen...verstikkende emoties en ervaringen in mijn ziel...).

En

Was er maar eens één dag, 
niet met verdriet, 
maar met een lach. 
Voor hoelang dat geeft niet. 

Nu heb ik nog pijn, 
nu weet ik nog niet wat ik moet.
Had ik maar een keer lol en gein, 
dan was alles weer goed... 

En

Ik worstel veel met het geloof, 
ik gelóóf wel, 
ik wéét wel, God is niet doof, 
Hij vindt het niet erg als ik even 'bel'. 

Maar wat heb ik eraan, 
het is toch eigenlijk zinloos. 
Toch zal ik niet van het geloof afgaan, 
want dan kan ik nooit bloeien als een roos. 

Deze gedichten schreef ik toen ik 17 was...

Maar zo vanaf mijn 19e (ik begon net aan het HBO), begon ik weer actiever te geloven en uiteindelijk maakte ik de stap terug naar onze eigen kerk (waar ik op mijn 25e VAN HARTE belijdenis deed). Het extra zetje was mijn studiegenoot (die nu notabene niets meer gelooft...). Zie deze blog: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/2017/01/in-verwarring.html.
Nog een tijdje getwijfeld waar mijn nieuwe geloofsplek dan zou zijn. Geshopt in verschillende kerken. Maar ik werd als het ware terug gezogen naar mijn thuis-gemeente. Daar was mijn plek.

Maar door het shoppen én de vriend ben ik wel in aanraking gekomen met opwekkingsmuziek. Iets wat ik via mijn eigen kerk nooit had leren kennen (want nog steeds is dat spelen met vuur... een opwekkingslied zingen in onze kerk...).
Nou heb ik dat geaccepteerd toen ik als jonge twintiger de stap terug maakte naar onze kerk.
De consequentie van kiezen voor een kerk is ook dat je je aanpas aan het tempo van je broeders en zusters. Ik noem mezelf een evangelische protestant. En dat zijn er in onze kerk maar weinigen... Er is eerder een angst voor alles wat evangelisch is.
Ook nu nog kom ik op andere plekken aan de voeding die dat evangelische stukje in mij nodig heeft: Groot Nieuws Radio luisteren. Naar de Singin gaan.

Maar als jonge twintiger luisterde ik hele zondagavonden naar de radio. De EO. Met name het programma 'ik zou wel eens willen weten'. Er werden pastorale vragen beantwoord die net zo diep gingen als mijn leven tot dan toe gegaan was.
En: ik ging alle bandjes bestellen van opwekking die tot dan toe uit waren gekomen. En de zangboekjes. En elk jaar de nieuwste versie.
En daar zat ik alleen op mijn kamer: bandje in de cassettespeler. En meegalmen.
In mijn beleving was ik nu niet aan het hossen in het carnavalsgedruis, in de carnavals-feestende massa, maar in een andere feestende massa. Op die bandjes klonk het als massa's mensen en in mijn beleving was ik daar deel van. Héérlijk was dat... Ik zong mezelf door de nood heen. Ik was soms liever dood... Maakte ook op het HBO geen leuke dingen mee... Maar ik zong mezelf er doorheen...

Ik kende het Liedboek voor de kerken (1973) fotografisch uit mijn hoofd.
Maar ondertussen ook de opwekkingsbundel.
Voor het geloven is het een hele fijne eigenschap om zulke grote bibliotheken aan liederen en (bijbel)teksten in mijn hoofd te hebben. Ik kon én kan zó een laatje opentrekken dat ik in nood (en vaak ook rood) nodig heb.

En nu is de Opwekkings top 100 bezig.
En ik hoor de oude opwekkingsliedjes. De meezingers. En zit in mijn beleving weer achter mijn deur op de slaapkamer op bruine vloerbedekking mee te zingen. Er kwamen wel wat traantjes op de grond neer daar...
Al was het een moeilijke tijd toen... (zie ook: http://kwetsbaarheid.blogspot.nl/p/de-spiegel-van-1987-1990_4532.html), juist het horen van deze oude liedjes brengt de troost terug van toen. De liederen droegen me echt door het water, door het vuur heen.

En nu hoor ik het lied 'een bron van zegen' (wat oorspronkelijk van Sela is). Dat brengt me terug naar het zeer waardevolle EVA-voorjaarsweekend in maart 2012. Met dit lied werd er afgesloten.
In een periode van verwerkingen toen, was dat weekend een grote stap in loslaten. Dierbare herinneringen aan. Hoe mijn ziel toen tot rust gebracht werd. Mede door Psalm 91.

Kortom. Ik geniet. Ik geniet van de Opwekkings top 100.
Want behalve dat ik elk lied fotografisch zo zie staan in het opwekkingsboekje, roept bijna elk lied ook wel weer een fotografische herinnering van iets op.
Ik zit in mijn beleving weer even achter die slaapkamerdeur, met mijn handen geheven. En laat de liederen mijn vaak zo afgesloten binnenwereld diep binnenkomen.

2 opmerkingen:

  1. Hier zit er nog 1 te genieten..Heb mijn top 10 ook ingestuurd.Zingen is 2x bidden..maakt niet uit hoe je zingt.Zingen is GEWELDIG

    BeantwoordenVerwijderen