maandag 7 mei 2018

Wandelende kalender

Ik onthoud duizenden duizenden feiten met datum, tijdstip, plek en weersomstandigheden erbij en wie er bij aanwezig waren. 

Vriend van oudste zei - nadat ik weer wat dingen begon op te rakelen (vaak doordat ik tijdens een gesprek associaties heb met eerdere gebeurtenissen. Bijvoorbeeld dat het mooi weer was met Bevrijdingsdag. Onmiddellijk weet ik dat het twee jaar geleden op Bevrijdingsdag ook zulk weer was, het tevens Hemelvaartsdag was en wat we deden en met wie. Ik denk dus heel associatief.) - dat hij zich niet kon voorstellen waarom ik zulke (voor hem onbelangrijke) dingen onthoud. Ik zou zeggen: Waarom niet? Net als dat ik bij mensen niet kan begrijpen dat ik voor hen niet zo belangrijk zijn als zij voor mij zijn. Voor mij is iedereen even belangrijk voor me! En zo is het ook met die hele rij aan data en gebeurtenissen in mijn hoofd. Voor een ander totaal irrelevant. Voor mij is elk detail even relevant. Ik kan dat niet filteren. Het komt met dezelfde belangrijkheid binnen ... En daar blijft het ook. Ik snap niet dat een ander niet kan inzien hoe belangrijk dit alles is. Evenals de vragen die ik van daaruit over elk detail ga stellen. Het komt niet in mijn belevingswereld voor dat hoofden van anderen anders werken. Zie je dan niet hoe belangrijk die info is?! Nee... Voor anderen kennelijk niet... Die zijn al vergeten wat er vorige week gebeurde... 
Het voelt als afwijzing... Omdat anderen niet mee willen én niet mee kunnen in de manier waarop ik denk. Het voelt eenzaam, omdat ik dénk dat anderen hetzelfde denken, maar als ik dan gedetailleerde dingen deel, word ik bijna in mijn gezicht uitgelachen, word ik bekeken alsof ik van een andere planeet kom en wordt de info en bijkomende vragen door anderen maar half gehoord... En niet beantwoord. Voor een ander totaal niet interessant en ter zake doende... Alsof - voor hen - anders denken toch op de één of andere manier minder is. Minder relevant. Minder belangrijk in de ogen van die ander. Niet belangrijk genoeg om er serieus op in te gaan... Dat onderscheid in minder of meer kan mijn hoofd niet maken!!!

Maar soms is de eigenschap ook wel leuk. Ik ben momenteel in dit boek aan het lezen: 


Ik las de datum in bovenstaand citaat. En mijn radar gaat lopen. Januari 2012 was de maand dat ik ging praten over mijn verleden. En wel op de koude Zondagavond 15 januari. Mijn opengaan voelde als een verjaardagscadeau voor degene die erbij was. Maar dan was deze 12 januari een donderdag! Zo werkt dus mijn hoofd. Ik heb heel veel feiten opgeslagen in mijn hoofd en kan op die manier heel snel dagen traceren. 

Nou... Dan maar even met de schrijver zelf in (twitter)gesprek: 



Ik geniet hier van. Mijn mooie, unieke hoofd. Jammer dat maar zo weinig mensen een soortgelijk hoofd hebben. Het zou de wereld veel mooier maken. 😄 


3 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik blijf het bijzonder vinden, en jij moet er lekker van blijven genieten 😀

    BeantwoordenVerwijderen