zaterdag 28 juli 2018

Mezelf bevragen (wie doet het anders?)


Welke stappen wil ik graag nog in mijn leven zetten?

Waar brengt deze stap me naartoe, 

waarom wil ik het?

Wat houdt me tegen 

om deze stap te zetten?

Wat helpt me om deze stap wel te zetten? 





Rustig blijven, 

ook als ik in twee weken 30 ‘laatjes’ af moet werken en ook weer netjes moet sluiten

Minder rood

Geen overzicht hebben 

(waardoor ik niet kan starten en als ik gestart ben in een eindeloze fixatie kom om het af te ronden)

Stap voor stap

Dag voor dag

Uur voor uur

Taak voor taak

Deeltaak voor deeltaak

Dingen en mensen loslaten

Minder verdriet

Denken dat het oude terug kan komen

Nieuwe dingen/ervaringen ervoor in de plaats stellen

Het verdriet om een leven dat niet geworden is wat ik gehoopt had en dat ook niet zal worden 

met de komst van jongste, nog meer een plek geven.

Niet steeds rood worden bij elke confrontatie dat het bij ons zo anders is.  

Telkens weer de confrontatie. 

Vooral als het loodzwaar is met 

voortdurende chaos-prikkels voor mij 

(die jongste onherroepelijk met zich meebrengt).

Beseffen dat ik – hoe dan ook – van hem houd. Dat ik deze situatie nooit kan veranderen. Ik kan hem niet terugsturen en ruilen voor een ander kind. Dus we zullen met de gegeven situatie moeten leven. En daarnaast zoveel mogelijk momenten voor mezelf creëren, zodat ik ook weer de mogelijkheid heb om te ontprikkelen (zoals met dit schrijven nu)


Wat valt me op in bovenstaande tabel. 


1. Overzicht

Geen overzicht hebben is funest voor me. In stukjes hakken en stukje voor stukje helpt. Dan hoef ik namelijk niet het gehele pad te overzien om er tóch tr komen. (en dan ben ik blij en trots en voelt het als een overwinning! 


2. Het oude willen vasthouden. 

Zie: het oude is voorbij. Er is iets nieuws begonnen. Zie je het dan niet? 

En dat nieuwe maakt alleen maar meer kans om tot ontwikkeling te komen, als je daar niet steeds het oude in door laat klinken, 


3. Het niet-volmaakte in het leven ongedaan willen hebben/maken. 

Dit is onmogelijk en net zo dwaas als van een peer een appel willen maken of van een aardbei een kers. 

Ik moet leren met de eigen smaak, kleur, geur en structuur van die peer of die aardbei te leren houden. 

Ook due peer kan goed, mooi en lekker zijn en op zijn eigen manier rijpen. Heel anders dan de norm, maar NIET minder lekker. 


Wat ik hierin van mezelf nodig heb: 

- compassie, aanvaarding, overgave, de durf om een nieuw leven te leven zonder het oude. 


Wat ik hierin van een ander nodig heb: 

- compassie, aanvaarding, ondersteuning in nieuw leven. 


Wat ik hierin van God nodig heb: 

- kracht, zachtheid, aanvaarding, moed te aanvaarden dat jongste een peer is en ik een aardbei en de rest van de fruitschaal gevuld is met ander fruit. Moed om oude dingen niet in nieuwe ervaringen te laten mee-resoneren. 

1 opmerking:

  1. Duidelijk.
    Ik vind het moedig dat je zo naar jezelf kijkt, maar voor jou is het waarschijnlijk gewoon je analistische brein.

    BeantwoordenVerwijderen