vrijdag 10 augustus 2018

Keer op keer op keer

De pijn 
Van het hier op aarde zijn. 
De pijn 
Van niet verbonden zijn. 
De pijn van niet voor mij de juiste zijn. 
Na enige tijd 
Volgt het besluit. 
Het oprecht proberen met mij om te gaan 
leidt tot het tot de ontdekking komen 
dat omgaan met mijn autistische zijn 
niet tot hun vaardigheden behoort. 
Andere persoonlijkheid. 
Botsingen. 
Pijn. 
Schade. 
Van vriend 
Tot vriend van zoon 
Tot goedbedoelende, liefdevolle fb-vriend. 
Van vage bekende die dacht het wel te kunnen 
Tot counselor of pastor. 
Misbegrijpen 
Andere invulling van de feiten. 
Het spreken van een andere taal. 
Mens na mens na mens 
Verdwijnt
Telkens weer die hoop. 
Van mensen met oprechte interesse. 
Een podium? 
Ik? 
Een podium in een lege zaal. 
Publiek houdt het niet vol te blijven. 
Een handjevol trouwe gasten. 
Éën die de tranen achter de coulissen kent. 
Van telkens, telkens, telkens weer te moeten horen 
dat mensen niet meer willen en vooral niet meer kúnnen. 
En ál die mensen zijn me zó lief!!! 
Hoe diep moet een mens nog lijden??? 
Lijden aan autistisch en daarmee afgesneden zijn. 
Moeizame communicaties. 
en alwéér die verlatingspijn. 
Van mensen die je écht dierbaar zijn? 
Die je om bovengenoemde redenen niet meer willen zien, elke contactzoeking categorisch afwijzen. 
Die om bovengenoemde redenen niet meer op je lip willen leven. 
Die de hele dag door negatieve feedback geven. 
Mijn ziel doorsneden. 
Doorklieft. 
Het maakt me bang, boos, verdrietig en al rood om niets. 
Zóveel pijn kan mijn ziel niet meer dragen. 
Ik wil er niet meer zijn. 




5 opmerkingen:

  1. Gelezen, maar ik weet niet wat ik moet zeggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. intens verdrietig en voel me zo tekort schieten om je bij te staan naast je te staan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat erg Ingeborg...je zo alleen te voelen Alleen Hij weet het..en heeft het ook gevoeld

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Onvoorstelbaar is uw wijsheid.
    Wie begrijpt uw wegen, Heer?
    U troont hoger dan de hemel
    en toch knielt U bij ons neer;
    diep bewogen met wie pijn lijdt
    en door niemand wordt gehoord.
    U omringt en ondersteunt mij.
    Mijn vreugde vind ik in uw Woord. Opw. 806

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat moeilijk. Steeds komt het weer terug, dit lijden. En het zal zo zijn tot Jezus terugkomt. Wat kan je daar dan naar verlangen. Eindelijk rust en vrede.

    BeantwoordenVerwijderen