donderdag 13 september 2018

Blog deel 2 dier

Voor ik ga slapen, wil ik even reguleren over mijn eerder verschenen blog van vandaag (http://kwetsbaarheid.blogspot.com/2018/09/een-dier.html?

Ik wil nog een keer heel duidelijk maken dat het oudste niet bedoeld is om een waarde-oordeel over jongste te geven. 
Dat is de schrik die je overvalt als hij de vaardigheden vergelijkt met... 
Dat is de schrik die de lezers overvalt. 
Dat is de schrik die mijzelf overviel. 
Wát .... ons Koningskind dat en dat.... 

Weetje. Die waarde heeft hij en zal hij levenslang behouden, zonder er ook maar iets aan bij te kúnnen dragen. 

Die waarde heeft hij en zal hij levenslang behouden ondanks het vele wat hij niet kan. 
Omdat hij mens is en Vaders kind. 

Maar wat oudste doet is geen waarde-oordeel vellen, maar benoemen waar zijn capaciteiten en vermogens en vaardigheden en besef en bewustzijn ophouden. 

Heel primair levend. Geen zorgen voor morgen, maar ontvangen wat nu komt. 
Met de behoeften van nu omgaan: eten, drinken, seksueel. 

En puur rationeel bekijkend leeft een dier ook zo primair. Die heeft ook geen besef van morgen (en dus ook geen zorgen). Die heeft ook geen besef dat hij blaft en de poes van de buren mauwt. 

En het besef dat bij jongste alles niet verder komt dan die primaire toestand, maakt hem niet minder waard. 
En het is goed dat óók onder ogen te zien. Dat te voelen en te benoemen. Die ruimte geven we oudste ook. 

En het is goed om het zelf te voelen. Want die waarheid is hard. Maar het is wel deze harde realiteit waarmee we te dealen hebben. En jongste zelf beseft dat niet. Wij wel. En dat wegmasseren met allemaal goedbedoelde woorden over wie hij is, helpt niet. 
Het wordt zo vaak als troost gebruikt. 
Ja, maar jullie kind is een parel hoor! 

En ook dat is hij. 
Dat zegt iets over zijn waarde. 
Hij is waardevol, ondanks zijn primaire leven. 

Dus ik zal oudste ook niet gaan corrigeren, om wat hij zegt. 
Want hij benoemt de feiten van het primaire leventje van zijn broer. En die zijn vergelijkbaar met... 
Maar nogmaals: hij geeft geen waardeoordeel. 
Dus pas ook op dat je nu niet oordeelt over oudste, of hij moreel onjuiste dingen zegt. Ik vel geen moreel oordeel over hem. En dat is snel gedaan vanuit je eigen (religieuze - omdat je dan snel denkt aan wat iemand waard is voor Hem) denkkaders.
Oudste observeert en communiceert. 
En daar is alle ruimte voor. 
Zijn leven is ook niet gemakkelijk. 
Van geen van ons. 
En dat onder ogen zien doet pijn. 
Maar soms moet dat even niet opgeleukt worden met waarde-oordelen. Hoe juist ook die zijn. 
Want ondanks alle pijn, mogen we in liefde Vaders zonen en dochter zijn. 





1 opmerking: